Woensdag 29 augustus 2018

En toen waren we de kinderkamer aan het voorbereiden voor onze eregasten en dook er een onverwacht probleempje op.

De kamer moet een klein beetje aangepast worden voor De broertjes. Nu even met simpele middelen, zodra duidelijk is dat het een blijvende match is met wat meer moeite.

Wij ruimden alles dat niet meer nodig is op en hup, naar zolder met dat spul. Op zolder staan wat kleuterspullen opgeborgen, en die hebben we nu juist wel weer nodig. Er zit leuk speelgoed tussen enzo.

We waren lekker voortvarend bezig gisteren met onze ‘omwissel-actie’. Maar toen ik een grote boodschappentas met speelgoed wilde uitpakken in de kinderkamer, glipte er pijlsnel een muis tussen mijn handen de kinderkamer in.

Wat volgde was een tekenfilm, ‘De Mens en De Muis’.
Vrouwtje Boslust slaakte een gil, liet alles uit haar handen vallen en meneer Boslust haastte zich naar boven. De kamerdeur werd gauw dichtgedaan met de gedachte om liever die muis in de kleine kamer te houden dan dat ie eruit glipte en god weet waar zou gaan uithangen in ons paleis. Dus deur dicht en Missie Muis kon beginnen.

Ik stond klaar bij de kast om, als hij tevoorschijn zou piepen, meteen een vergiet over hem heen te zetten. Ik stelde me voor dat ik dan met één hand in mijn zij dat ding over ‘m zou mikken en met een tevreden grijns zou zeggen ‘GOT YA!’. Dan zouden we een karton onder het vergiet schuiven en hem op de een of andere manier in een of ander kooitje doen. En dan zouden we hem in het bos vrijlaten. Dat zou ons dan een heel goed gevoel geven.

Dejan joeg De Muis mijn kant op met een lange stok. Maar De Muis klauterde als een ware atleet tegen de kast op. Om daar met twee pootjes tegen de muur en twee pootjes tegen de kast geklemd te blijven uitrusten. Je zag gewoon z’n spiertjes zitten, zo sterk was hij. Hij keek me recht in mijn ogen het brutale ding. Het was dus eigenlijk meer De Muis die daar met de pootjes in de zij riep: ‘Don’t you bother madame, na na na na na!!’
We concludeerden verslagen dat we hem op deze manier niet te pakken zouden krijgen.

Plan B was om alle schuilroutes in de kamer af te zetten, zodat hij niet meer onder het bed en achter de kast kon kruipen en uiteindelijk in de open ruimte geen kant meer op kon. En dan zou ik alsnog met dat vergiet en een grijns…
Kussens, bakken, stukken karton, we sleepten er van alles bij om de vluchtroutes te dichten. Dejan stuurde ‘m weer mijn kant op, ik stond klaar voor mijn grote triomf. De Muis kwam tevoorschijn, schoot een halve meter de lucht in, over het bed en verdween achter de verwarming. Plannetje B2 was dan om met de stok tegen te verwarming te porren zodat ie weer tevoorschijn zou komen. Dat deed hij, maar hij gebruikte de gordijnen als hulpmiddel om gewoon helemaal naar boven te klimmen. Na een half uur kat en muis spelen, waren wij hard toe aan een pauze.

Die gordijnen, dat vond ik een slimme van De Muis. En ik bedacht een plannetje waarin ik mezelf dan nog net een tikkie slimmer vond dan De Muis. Missie Muis plan C. Dat plan werd afgewezen door mijn husband, die vond het volledig kansloos.

Tijd voor maatregel D dus. De muizenval. Diervriendelijk was het doel. Manlief kocht een kooitje bij de dierenwinkel waar De Muis dan in zou kruipen, een stukje brood met pindakaas zou pakken en dan TSJAKKK! deurtje dicht, GOT YA!!
De muizenval kwam in het kamertje te staan, zelf hadden we bijna de vingers tussen het deurtje maar alles voor Missie Muis: je kunt die broers niet in een kamer met een muis laten slapen. Dan nog liever meidenzooi overal. We gaven De Muis en de muizenval een nachtje de tijd om het samen uit te vogelen zonder bemoeienis meer van ons. Gewoon even afwachten. Vol goede hoop opende ik vanmorgen de deur van het kamertje. En jahoor, De Muis was op het brood met pindakaas afgekomen!
Alleen het kooitje was leeg, en het brood was weg.

Plan E kwam in beeld. Dat was een combinatie van twee tactieken: het brood beter vastmaken in het kooitje, zodat De Muis harder moest trekken en het deurtje dicht zou schieten. En verder wilden we alles dat in de kamer stond, checken op aanwezigheid van De Muis. Zo min mogelijk wegkruipruimte overlaten voor hem. Alles werd omgeschud, leeggehaald, schoongemaakt en als het muisvrij was, in de gang gedonderd. Snel die deur weer dicht steeds. De tas waarin hij was gekomen van zolder, was ook in het kamertje weer zijn favoriete behuizing, toen we die omkeerden, schoot De Muis weer door de kamer. Onder het bed vonden we het stukje brood met pindakaas, hij had het niet eens gewaardeerd, het was on-aangevroten. Ondankbaar ding.

Met nieuwe moed begonnen wij vanmiddag aan onze actie. We hadden alles vanmorgen bij de koffie (het moment dat wij altijd de dagplanning doornemen) goed doorgesproken. En het was ook op dat moment dat ik meneer Boslust tòch wist te overtuigen dat mijn idee (het ongebruikte plan C dus) alsnog een kans verdiende.

Dat plan was als volgt: als De Muis de gordijnen gebruikte als klimmateriaal, zouden wij op onze beurt dat gegeven kunnen gebruiken om hem via de gordijnen, door het raam het huis uit te werken. Minder diervriendelijk misschien dan een kooitje met lokaas en dan in het bos vrijlaten, maar in elk geval beter dan gif of een ‘meteen dood klem’. Dejan geloofde er niet in dat wij De Muis zomaar in de gordijnen zouden krijgen, en ook niet dat de slimmerik dan vrijwillig het open raam zou kiezen vanaf die hoogte. Maar proberen kon altijd. En dus ging het raam wagenwijd open en kwam het gordijn als klimtouw langs het raam te hangen. Ik hield de bezem vast, Dejan scheen met een lampje op De Muis die bij het bed zat. Toen Dejan hem langzaam omhoog ‘stuurde’ met het lampje, klom De Muis naar de 1e etage van het bed. Daar hing hij met z’n voorpootjes aan de rand, en hij trok zich op om te zien of de kust veilig was. Weer keek hij me recht in de ogen en ik zei: ‘Gekkerd, ga nou gewoon in dat kooitje, dan brengen we je naar het bos’. Maar luisteren ho maar. De Muis koos het hazenpad en verdween achter de bedleuning, tussen 1e en 2e etage (stapelbed) om op het stopcontact uit te rusten en een plan te smeden. Mooi moment voor ons om ons plan nog even extra door te nemen. Ik praatte Dejan moed in, want die vond mijn plan opnieuw kansloos. Maar we hadden geen keuze, vonden we.

Langzaam duwde Dejan De Muis richting bovenste verdieping van het bed. Dat lukte. Daar zag De Muis mij – ‘Jij weer?!’ en snel trippelde hij over de rand van het bed naar…het gordijn! En toen ging het allemaal heel snel. Maar niet te snel om het als een filmbeeld op ons netvlies te hebben staan: De Muis klomp het gordijn, ik duwde hem met de bezem naar de vensterbank en toen hij daar belandde, gaf ik hem een klein maar overtuigend duwtje naar het raam. Met gespreide pootjes vloog De Muis door het open raam de vrijheid in. Of zijn dood tegemoet, dat was nog even afwachten. Snel klom ik op het trappetje van het stapelbed om het raam dicht te doen en buiten zag ik onze kater Jasper net vanaf de schuurdeur richting ‘vliegroute’ van De Muis gaan.

Toen ik beneden kwam en door de keukendeur naar buiten keek, zag ik Jasper zeer geïnteresseerd loeren naar de struikjes naast de keukendeur. Waarschijnlijk had De Muis zijn niet-zelf-verkozen zweefduik overleefd en was de bosjes in gegaan. Jasper heeft er nog lang zitten loeren, maar gaf het op.

Zou De Muis dit kat en muisspel dan wèl gewonnen hebben?
De strijd met ons moest hij in elk geval bekopen met een reisje door de lucht. Dat spijt me ergens wel, zo slim als hij is. En we begonnen ons ook al een beetje aan hem te hechten. Stiekem hoop ik dat ie nu door de  tuinen struint en een passend eind van deze waargebeurde tekenfilm zou zijn dat hij inmiddels de route omhoog naar onze zolder allang weer heeft gevonden en daar zit uit te puffen van twee dagen strijd tussen De Mens en De Muis.

Hieronder een foto van meneer toen hij nog in de kinderkamer dacht te wonen (de kamer wordt uiteraard uitgebreid gesopt en ontdaan van elk denkbaar Muizenspoor).

Tot gauw. 

(nu een paar uur na dit bericht, weten wij zo goed als zeker dat De Muis het overleefd heeft, we kunnen namelijk nergens in de tuin een muizenlijkje vinden, en onze kater was verdacht gefocust op de bosjes, maar hield dat op een gegeven moment voor gezien. Dus De Muis heeft zijn vliegtochtje doorstaan).