Winterhuis, winterhoofd & winterboekje

Het is guur buiten maar of het wit wil worden binnenkort blijft spannend. In winterstemming zijn we hier trouwens toch wel. Al was het alleen al door het werken aan winterboekje 3.

Toch hoop ik echt enorm op een sneeuwdekentje… Voor nu is de weersverwachting dat van donderdag op vrijdagnacht sneeuw zou kunnen vallen. Dat is dan Servische kerstnacht, wat zou dat geweldig zijn!
En als niet, dan hoop ik in elk geval dat we de bosuilen horen roepen die nacht. Dat blijft zo speciaal… “Daarvoor moet je echt in boomrijk gebied wonen zoals hier, dat horen ze in stenen wijken niet of bijna niet”, zei een buurtgenoot laatst. We zijn giga geluksvogeltjes dat we die uilen gewoon ‘mochten meenemen’ van Dieren naar Nijmegen, ha! Een andere buurtgenoot vertelde vandaag aan Dejan dat hij laatst bosuilen had zien zitten in de bomen pal naast ons gebouw. Dat zijn hoge bomen, en daar horen we ze ook vaak. Zo super dichtbij, klinkt echt magisch mooi! We houden onze ogen en oren nu extra wijd open.

Winterhuis

Al mis ik onze kerstboom wel een beetje, het is ook weer fijn rustig in de boomhut, met de meeste kerstversiering eruit. Maar kaarsjes aan, dat blijft. De hele winter. Zeker nu we de luchtreinigingsmachine hebben. Wat we hier een cadeautje vinden, is dat we in ons uitzicht -ook weer net als in Dieren- dennenbomen zien. Die blijven mooi groen in de winter en daardoor is het uitzicht niet kaal. Wel heel anders dan in de zomer maar we vinden het erg mooi. We wonen ook hier weer midden in de seizoenen, en dat merken we niet alleen buiten maar het sijpelt ook door in huis. De boomhut is nu echt een winterhut, ha!

Winterboekje

Intussen zijn we flink bezig met het winterboekje voor ouderen-zorgorganisatie Attent. Het gaat nu in rap tempo door. Zometeen hebben we weer een boekje-overleg, met een kop thee erbij en dan kunnen we daarna weer doorstomen.

We maken weer wensenlijstjes in het boekje, waarbij de cliënten na het lezen van een onderdeel een paar wensen in kunnen vullen die daar betrekking op hebben. Die lijstjes kunnen worden uitgeknipt, maar we zorgen er wel voor dat op de achterkant van zo’n uitkniplijstje niet iets staat waarmee de tekst in het boekje dan niet meer volledig is.

Dan kunnen de lijstjes aan familie of een medewerker van Dagbesteding worden gegeven en die kijken dan hoe aan de ingevulde wensen gehoor kan worden gegeven. Dit onderdeel stimuleert (hopen we) dat de cliënten actief bezig kunnen zijn met het boekje, al dan niet geholpen door familie of medewerkers.
We hebben geen klachten gehoord van de instelling dat dit teveel gedoe geeft bij medewerkers (sterker nog, er werd geschreven dat ze het een fijne tool vinden) dus we gaan hier lekker mee door.

De event manager vertelde ons in oktober dat ze bezorgd waren (toen bleek dat wij gingen verhuizen) dat ze ons kwijt zouden raken. Nou, echt nie! Wij vinden dit (vrijwilligers)werk veel te fijn, we hebben het zelf ‘uitgevonden’, we merken dat het mensen blij maakt en wij hebben hier een commitment in gemaakt dat we niet zomaar loslaten. Bovendien vinden we het een super leuke instelling, die heel communicatief is en waarmee het fijn samenwerken is.

Als we straks weer ‘mogen’, gaan we het 2e herinneringenboekje afmaken samen met de oude mensen in Dieren, en daarna aan een 3e herinneringenboekje beginnen op een andere afdeling van Attent, in Elst. Dat is voor ons dichterbij nu, en de organisatie vindt het ook leuk als we bij meerdere locaties aan de slag gaan met de herinneringenboekjes. Vermoedelijk gaan we in de toekomst ook nog naar Arnhem.
Ondertussen maken we nu dus de ’troostboekjes’ die we misschien -ook als de corona dreiging weg is- wel blijven maken, naast de herinneringenboekjes.

Voor ons is dit werk dat we jarenlang kunnen blijven doen. En we worden er niet voor betaald in geld, maar wel met iets dat voor ons onbetaalbaar is: dat het mensen op een mooie manier even (aan)raakt. We zijn ook nog eens allebei opgeleid in dit gebied -Dejan in vormgeving, ik in tekstschrijven (post hbo)- en we werken heel fijn samen. Dat alles maakt het prachtwerk om te doen.

Dus dit is gewoon een heel goed gevalletje win-win.
En dat brengt me dan weer bij waar ik begon: winter. Flauw he, ha!

Hier genieten we in elk geval van ons post-december-winterhuis en ons fijne winterwerk.
Ik sluit af met 2 lichtpuntjes en wat foto’s van de boomhut nu. En ik wens iedereen, winterhater of winter lover, een fijne januari-avond.

Lichtpuntjes

Off the leash is een heel leuke website (cartoon) over hond zijn. En over een hond hebben. Vaak lollig herkenbaar. Voor Dejan en mij, hondenpaps en -mams, een onvervalst lichtpuntje steeds weer, om even onbezorgd bij te grinniken. Eerst waren er alleen gewone cartoons, nu zijn er soms ook filmpjes. Kijk deze maar es. 

✨ Ik mag graag elke dag even koekeloeren bij Avantgardens. Dromerig als ik ben, word ik daar vaal blij en verwonderd van wat ik zie. Vandaag zag ik een plaatje dat super kitchy zou zijn als poster, maar waar ik meteen zou willen zijn. Jij misschien ook wel? Kijk maar.
En ook deze vond ik geweldig fascinerend.

Vanuit Nijmegen: stay safe en heb ’t goed (waar mogelijk).
Kiki


#Winter
#Winterhuis
#BoekjesMaken
#Onswerk
#NaDeKerstTijd
▲Wij zijn graag eigenwijs. En dus hangt er sinds vandaag een vloerkleed aan de muur, stoppen we kerst-winterplantjes in een soepterrine en hebben we stiekem gewoon weer verse nieuwe dennentakken in huis staan. 

▲ Balletjes en sterretjes in het raam mogen nog even blijven (ze hingen aan de adventskrans). Want sneeuwballen zijn van de winter en sterren stralen in alle seizoenen.