Weekend-bijpraat

Wat zoeven de dagen toch snel voorbij…

Is het alweer weekend. En is ’t alweer half september…

Deze tijd van het jaar vind ik een hele fijne. Ik hou van de dagen tussen het ene en het andere seizoen. Toetje van de zomer, voorafje van de herfst. Ik hou van het nazomerlicht, van de laatste mooie bloemen plukken bij Molenhoek, van de paarse gloed op de heide, de voorzichtige eerste toefjes goud in de bomen. Heerlijk, hoe de septemberzon een dag nog feestelijk zomers kan maken (en de kans op warme plaknachten intussen nihil is). En dan die mooie mistige morgens in september…!

Ik hou van de herfst in aantocht -en ja, ook- van de herfst zelf. Laat maar komen dat kleurenfestijn! Voelt fijn, je ergens op verheugen.

Hieronder foto’s van natuurgebied Heumensoord, daar waren we een paar dagen geleden. Het is het voor ons dichtsbijzijnde grote bosgebied hier in Nijmegen. We gaan er graag naartoe, maar er is nog een ander gebied dichtbij -het Groesbeekse bos- en dat vinden we nog mooier! Dat noemen we dan ook heel kinderlijk, ‘ons bos’, ha! Maar Heumensoord…oh joh, als de heide bloeit en de schaapjes snoepen: een plaatje!

Boekjes enzo

We hebben besloten om de lancering van ons Feestboekje (2) -dat volgende maand gedrukt zou worden- een jaar uit te stellen. We wilden het boekje deze herfst in de winkel Ieder z’n Vak hebben liggen, op tijd voor de cadeautjestijd. Maar we krijgen het boekje niet af. Zijn wel lekker op dreef, maar de tijd begint teveel te drukken.

We hebben ook een kerstboekje op de planning staan voor de duizend clienten van Attent en willen dat heel goed voorbereiden. Samen met de cliënten boekjes maken daar, kan nog steeds niet doorgaan. Uit het groepje waar we mee werkten, is bijna iedereen overleden. De activiteitenbegeleider die ons bijstond met dit project is met pensioen, en er moet dus nu eerst gezocht worden naar een nieuwe afdeling waar we gaan werken. Ze willen ons heel graag in huis houden bij Attent en dus krijgen we zelfs reisgeld aangeboden. Maar een en ander moet dus nog worden voorbereid. Tot die tijd, maken wij met liefde toch nog een extra troostboekje (deze keer in de vorm van een kerstboekje) voor alle cliënten. En daar gaan we ons nu op richten. Met deze boekjes zijn meer mensen gemoeid dan ons eigen Feestboekje, dus dat laatste kan best een jaartje wachten tot de volgende cadeautjestijd. We hebben al mooie inspiratie voor het kerstboekje van Attent en gaan er vanaf oktober mee aan de slag.

Dat ons Feestboekje een aantal maanden on hold gaat, geeft ook wel wat extra ruimte voor het buurt-terrasproject, dat ik met een buurtgenoot bedacht heb en opgezet en nu zonder haar verder ga trekken. Zij besloot om ermee te stoppen. Het project vraagt liefde en flink wat tijd en ruimte. Als je dan een drukke baan hebt zoals zij, is het heel veel. Mijn eigen agenda is ook niet bepaald leeg, maar ik kan mijn tijd zelf indelen en ik heb er meer ruimte voor in de agenda. Bovendien ben ik een creatief ondernemende tante  (non profit uiteraard, het is altijd liefdewerk) en Dejan en ik leven al jarenlang een ‘projectleven’. Het verzinnen, vormgeven en uitvoeren van zoiets als dit terrasproject is voor mij vrij natuurlijk. Ik doe het ook met enorm veel plezier en krijg er gewoon veel energie van als ik blije mensen zie. Daarbij: ik doe het niet alleen. Het groepje buurtgenoten dat betrokken is en helpt om dit project mogelijk te maken, groeit en dat is heel fijn. Dus: vol frisse moed en goeie zin verder met het terras!

Wat de toekomst wordt van het project – of mensen bijvoorbeeld belangstelling blijven houden als de nieuwigheid eraf is enz. –  dat weet ik natuurlijk niet, dat moet de tijd uitwijzen. Mijn intentie is om er een langlopend, fijn project van te maken, maar het is niet alleen aan mij. En als het uiteindelijk een tijdelijk project bleek te zijn, dan kan ik het ook prima loslaten. Maar voor nu hou ik het met liefde vast. Het project staat nu stevig in de steigers, komende tijd ga ik er samen met buurtgenoten rustig aan verder bouwen. En dan ondervinden hoe het zich ontwikkelt. Nu eerst maar het herfst-terras organiseren. Fijn om te doen!

Ook fijn om te doen: bloemen plukken in Molenhoek bij Zelfgeplukt. Bovenaan een paar mooierdjes die we vorige week daar uitkozen. De hoeveelheid stralende bloemen in het veld neemt al wel af dus nog ’n keertje of twee vóór de herfst- winterpauze en dan pakken we die dierbare ‘geboortedorp traditie’ weer op in de volgende lente. Maar morgen mag ik dus weer naar de ‘snoepwinkel’ om te plukken en vandaag rijden wij naar Beek-Ubbergen (dat ligt tegen Nijmegen aan) voor een wandeling in de heuvels bij de Boterberg. Na afloop een koffietje in Beek en dan zoeven we weer richting onze boomhut. Wat is het toch fijn om weer in Nijmegen te zijn! Wat zeg ik: om weer een Nijmegenaar te zijn, ha!

Hieronder nog wat foto’s.

Lekker nazomerweekend gewenst en tot ’t volgende bericht. 
Kiki

#RijkvanNijmegen
#Vespa
#Nazomer
#Seizoenenmeisje
#Projectleven
#Boekjes
#Tantecreatief
#Metmanliefcreatief
Nog wat schaapjes en wat heide, ‘bij ons’ op Heumensoord…