Tante Boslust

Kiki  49 jaar  creatief ondernemende tante & taalmeisje • getrouwd met Dejan, art director / grafisch ontwerper • wonend in een dorp bij het bos met een ruime, ruige bostuin, leven wij ons buitenleven • samen met 3 blije beestjes. Familie’tje Boslust. 

We zijn elkaars True Love, spreken Nederlands en Engels door elkaar (omdat Dejan geboren en getogen is in Belgrado) en met die mengelmoes strooi ik ook regelmatig in ‘t rond op mijn blog. Soms klinkt en leest het in ‘t Engels minder hard en meer frivool.

Voorheen
Ik was jarenlang theaterdocent en -maker bij o.a. een kunsteducatie-instelling maar werd vanwege een agressieve vorm van reuma in m’n gewrichten (reumatoïde artritis) afgekeurd. Zelf vond ik dat er prima alternatief werk voor mij was maar ‘de meneer van het UWV’ zei: ‘Jij vindt je eigen weg wel, paralel aan die van de arbeidsmarkt en nèt zo zinvol’. Dat gezegd hebbende, keurde hij me voor 100% af.
Ik vond dat belachelijk, maar hij kreeg gelijk.
Nadat ik mezelf uit de put had gesjord, begon ik te bouwen aan een nieuwe skill en passie: werken met taal. Ik volgde omscholing van theater naar tekstschrijven. Dit deed ik op aanraden van diezelfde UWV meneer, via een aantal Post-HBO modules – o.a. copywriting, creatief schrijven, informatief schrijven – bij de Hogeschool van Utrecht, faculteit Communicatie en Journalistiek (toen nog). Die route gaf mij nieuw vertrouwen en frisse zin om er weer iets moois van te maken.

Anders leven
Inmiddels ben ik heel wat fysieke hobbels – maar ook veel mooie creatieve avontuurtjes! – verder. Ik verzin van alles aan guitige plannen, alleen nu zònder fysieke roofbouw te plegen. Door het afgekeurd zijn en het aan huis werken, hebben we vrijheid en ademruimte en kunnen we de dingen met aandacht doen. Ik voel me schathemeltje rijk met deze (ooit dus noodgedwongen tot stand gekomen) leefstijl.
Daarover schrijven, is mijn manier om dankbaarheid uit te drukken, elke keer weer. En bovendien wil ik het ook uitdragen, in verschillende vormen: je hoeft het niet persé te doen zoals iedereen het doet. Je kunt ook anders leven en heel gelukkig zijn, een zinvol leven maken en je rijk voelen. Je kunt zelfs een unieke kans zien in tegenslag die je overkomen is. Uit steeds terugkomende reacties van lezers blijkt dat deze insteek inspireert. Het is voor mij het bestaansrecht van mijn blog.
Die UWV meneer heeft destijds meer betekend dan hij zelf waarschijnlijk besefte…

Creatief leven en feestelijk leven
Eigenlijk is het een uitgehold begrip, creatief, en ik ben niet eens zozeer een creatief tiepje in de zin van: er is iets dat ik heel knap kan. Het is meer dat mijn lief en ik over de breedte creatief zijn. In het bedenken van oplossingen voor problemen bijvoorbeeld (zoals de pech van ziek zijn, omzetten naar een ‘geluksvogeltjesleven’). We zijn creatief in het bedenken van concepten en projecten. Maar ook in hoe we bij ons thuis leven, en in het vieren van de kleinste dingen.
Wij ervaren het leven als best wel pittig, maar door alles dat fijn is en goed gaat te vieren, kun je tegenwicht geven aan de (te) lastige uitdagingen.
Vier wat gevierd wil worden. Geef een snufje gloed en glinster aan je leven.
Ik bedenk speelse concepten waar ik zelf blij van word (soms ook iets wijzer) en waar ik ook anderen blij mee wil maken. Dat dit steeds weer lukt, is dus zo’n feestje!
Zo spook ik van alles uit, maar neem dat wat ik doe intussen wel serieus anders komt ‘t niet van de grond.

Concreet: samen met Dejan maak ik boekjes, posters, kaarten: http://www.kiki-dejan.nl/ • Op eigen initiatief heb ik een kookproject: Aan tafel in Huisje Boslust (info over menu’s + data kun je opvragen via e-mail: aantafel@kiki-dejan.nl) en ik ben een feestproject aan het opzetten: Feestkeet (in een voormalige bouwkeet)  We maken soms websites voor (startende) ondernemers, ook niet-commercieel.

Dagelijks leven
Ik vind het fijn om over de kleine dingen te schrijven, en er bij anderen over te lezen. Het leven gaat toch niet alleen om groots en meeslepend, maar juist ook over simpel en klein? Ik wil graag herkenning teweegbrengen door die kleine dagelijkse dingen te benoemen en ze een beetje uit het donker te tillen.

Bosleven
Voorjaar 2013 zijn wij verhuisd van de stad naar het dorpse bosleven. In onze ‘best grote tuin’ worden kleine dromen stapje voor stapje werkelijkheid, zoals kippetjes houden en het kookproject in de verbouwde schaftkeet- onze ‘eetkeet’. Een nieuw droompje is een glazen tuinkas zodat groente zaaien eindelijk wèl gaat lukken.
Onze stek is een heerlijke plek en vanuit hier, zijn we regelmatig in het bos te vinden.
Huisje Boslust.

Liefdevol leven
Last but not least.
Mijn husband en ik hebben nu al vaak gemerkt dat de dingen met liefde doen, echte rijkdom is. Voor ons lukt dat het allerbeste met tijd en ademruimte. Met liefde een project uitvoeren, een boekje maken maar ook met liefde omgaan met dingen die moeilijker zijn.

We zijn daarbij verslaafd aan harmonie. Met elkaar, met onze beestenkinders en met vrienden en familie. Het is fijn om te leven in een klein kringetje dat vredig en vertrouwd voelt. Eigenlijk wordt het bij ons pas zoeken naar harmonie, als er een factor van het ‘oude jachtige leven’ binnen weet te glippen. Als we teveel willen en te haastig worden, onszelf onder druk (laten) zetten. Met ademruimte leven is fijner.
‘Zoveel samenzijn en geen genoeg krijgen van elkaar?’, wordt wel eens gevraagd. Hier lukt dat prima, omdat liefdevol hèt motto is.

Onze beestenkinders zijn het belangrijkste voor ons. Da’s gewoon puur liefde. Wij wilden geen kinderen, hebben wel lange tijd weekendpleegzorg geboden maar vanuit een andere insteek dan de behoefte om kinderen van jezelf op te voeden. We hebben allebei wel een ‘zorghart’ en wilden graag diertjes in ons leven. Hun overgave en onschuld raken ons.
Beestenkinders: hond Dirk (overleden begin 2019 maar elke dag in het hart), kater Jasper, kippetje Fiep (zus Veer is overleden) en hondenbaby Freek. Elke dag een glimlach met deze fluffy frummels (en soms een kopzorg).

Op dit blog schrijf ik over dat wat me intrigeert, inspireert, overkomt, bezighoudt, blij maakt en niet blij maakt. Over anders leven, in kleine avonturen. Ik schrijf heel wat van me af en het is persoonlijk, maar (hopelijk voor de lezer) niet belastend of tè intiem.
Mijn blog is real life, geen picture perfect etalage.

Fijn dat je hier rondhangt.
Kiki.