Dinsdag 26 februari 2019

Praatjes bij plaatjes.

• Hierboven: taart bakt taart 😉
Ik oefende weer een taartje dit weekend. En ik vond een recept dat me aansprak (een Tsjechisch taartje) waarvan we bovendien alles in huis hadden dus ik kon een winkelbezoekje skippen, erg fijn. Het is een taartje dat een nacht moet ‘rusten’ zodat de smaken goed intrekken. En juist dat is voor mijn ‘keet-feestjes-plan’ ideaal, dan kan ik de taart een dag van tevoren maken.
Het is alleen geen ‘gezond’ taartje en dat heb ik ook bewust gekozen. Ik wil namelijk  3 taarten in mijn aanbod doen; twee ‘gezondere’ taarten (waaronder een met vijgen die ik al eens heb gemaakt) en een die minder gezond is maar jeetje, wel… heel. erg. lekker. Ik volgde dit recept. Maar ik maakte maar de helft, en dus een minder hoge taart, om te oefenen. En ik bedekte hem niet met deegkruim maar eerst cacao (mwah…) en daarna geroosterde, gehakte walnoot en amandel (yummy!).
Het is best wel wat werk maar het is niet moeilijk en dan heb je ook iets heerlijks. Een beetje tiramisu-achtig maar wat milder en meer taart dan toet.

• Bos, bos, bos natuurlijk.
Elke dag nemen we een duik in het bos en dat is pure luxe, warme weldaad, ultieme vrijheid. Lekker op maandagmorgen op pad, als er niemand is zodat je het bos ‘alleen hebt’ (terwijl het er de dag ervoor nog wemelde van de wandelaars, fietsers, mountainbikers, joggers, hondenmensen). En die hoge, hoge bomen –  die nu met de warme zon allemaal ‘knetteren’ een geweldig geluid, we kunnen nog steeds niet ontdekken waar dat door komt maar vermoeden dat de boombasten uitzetten – ze zijn zo prachtig overweldigend, zeker tegen de strakblauwe hemel.
We verhuisden voor het bos (en de heuvels) en zijn elke dag dankbaar dat we daar zoveel en vaak van mogen genieten.

• Boerderijwinkel, Oosters paradijs en Ikea
Vanmorgen was ik met (kook)vriendin Martine naar Duiven voor een bezoekje aan een boerderijwinkel (still love it!) en ik kocht er o.a. een fles romige volle verse melk (lekkere melk man, alleen goor voor de latte machiato…) en daarna gingen we door naar een Oosterse groothandel op het terrein bij Ikea. Martine koopt daar een aantal ingredienten voor haar restaurantje Avalon Wijn en Spijs (2 dorpen naast ons in De Steeg). Als je eens in de buurt bent: bel haar even een reserveer voor een hapje eten, ze kookt goddelijk en mooi, met alleen maar pure spullen, en je zit er in een restaurantje waar je kan eten op afspraak en waar plek is voor maximaal 12 personen. Martine schenkt er, als je er zin in hebt, ook een bijzondere wijn bij. Echt een mooie belevenis. Je kunt er ook heerlijk lunchen.
Anyway. Die Oosterse groothandel was geweldig. De geur alleen al als je binnen wandelt…! Ik heb ook daarvan wat spullen meegenomen (citroengras voor de Thaise curry deze week, en nog wat lekker spul) en daarna liepen we Ikea binnen. Waar we heel fout lunchten. Guilty pleasure, met de nadruk op pleasure ;-). Ik kocht er een handige bijzettafel voor in onze zithoek, met een los dienblad (foto’s: helemaal onderaan). Tevreden met tafeltje en happy met huis!

Het was gezellig om even samen op pad te zijn. We overlegden voor plannetjes rond mijn ‘ik word een meisje van 50’ dagje op 18 mei (ben pas in de zomer jarig maar vier het op een paar losse momenten). Ik geef geen groot feest maar we doen o.a. een fijne dag met wat dierbare vrienden en familie (en nog apart een feestelijk ontbijt met buurtjes). Martine gaat koken voor het feestje en bij mooi weer eten we in onze tuin aan lange tafels, bij slecht weer in Martine’s mooie restaurantje. Ik weet niet wat ik liever heb: zonovergoten of regen…🤭 Alhoewel een feestje geven in onze tuin nou onderhand ook wel eens een heel leuke gedachte is. En zeker als we dan in het gras aan lange tafels gaan happen samen; word ik wel blij van.
Verder gaan Martine en ik ook samen op een markt staan (ws weer de Sonsbeekmarkt in Arnhem) om mooi spul  te verkopen. Zij overblijfselen van het aanbod van haar voormalige kookwinkel, en dan met name inspirerende kookboeken. En ik ga het restantje aan feel good boekjes die mijn lief Dejan en ik afgelopen jaren hebben gemaakt, verkopen.
Prettige plannetjes.
Het leven voelt weer een beetje lichter aan (dit prachtige voorjaarsweer helpt ook, morgen zit ik met m’n tante op een terrasje in Nijmegen). Alles krijgt weer wat glans, gestaag groeit er nieuwe hoop en inspiratie. En dat terwijl intussen bij ons allebei ook het besef groeit dat we onze Dirk niet ècht verloren hebben…♥︎
Tot gauw.