Zondag 7 januari 2018

Morgen. De kinders weer naar school, pa & ma weer op ‘t werk en wij weer aan de slag! 
Het is dan misschien nog niet Blue Monday morgen (dat is volgende week maandag), maar het is wel een ‘echte maandag’. Een opstartdag, zo na de kersttijd.
Blue monday is trouwens een term (met een formule erbij) die in 2005 bedacht is door een Engelse psycholoog, en men verdenkt hem ervan dat het uiteindelijk gewoon een marketingstunt was. Door mensen aan te praten dat ze somber zijn – het feestelijke effect van kerst is ruimschoots voorbij / de goede voornemens liggen alweer aan diggelen / het is kloteweer / je hebt geen zicht op vakantie / we zitten nog lange tijd in de winter (de donkere dagen NA kerst) en kijk, daar heb je de perfecte ingrediënten voor het zoeken naar een feel good actie. Zoiets als het boeken van een vakantie. En laat nou de Britse vader van de Blue Monday ervan beschuldigd worden die hele Blauwe Maandag te hebben bedacht / gepubliceerd in opdracht van reisbureau Sky Travel…
Persoonlijk heb ik me nooit zo herkend in de sombere sfeer die aan die blue monday wordt toegedicht. Mijn goede voornemens zijn vaak doelen waar ik een heel jaar voor nodig heb dus meteen alweer falen in januari is uitgesloten / ik hou van de winter en óók van de donkere dagen na kerst / als het slecht weer is, blijf ik lekker hopen op winterweer / in ons huis is het elke dag een beetje feest, vooral aan tafel met een kaarsje aan / wij hebben dan niet elke dag vakantie (er moet hier ook van alles gedaan worden willen we een zinvolle invulling geven aan onze dagen en dat willen we zeker) maar we hebben wel meer vrijheid dan wanneer je naar je baas moet elke dag.
Kortom: blue monday bestaat niet in Huisje Boslust en is ons allen waarschijnlijk aangepraat als marketing-spelletje.
Maar. Die eerste maandag na de kerstvakantie… Morgen, maandag. Die is toch wel ècht een kandidaat voor de titel Blue Monday, vind je niet? Als je dat mij als kind had gevraagd, had ik daar volmondig en uitbundig JA op geantwoord. De moeilijkste maandag die er in het schooljaar bestond, vond ik. Geen lichtjes meer die het naar school fietsen in het donker gezellig maakten, geen vakantie meer, geen kerstboom meer, niet meer uitslapen, niet meer laat naar bed, überhaupt niks meer mogen en wel van alles moeten.
En dat gevoel nam ik als volwassene mee mijn werkend leven in. Ik werkte eerst in de zorg, en was in de eerste baan geregeld vrij op maandagen maar dat heimweegevoel op die zondagavond aan het eind van de kerstvakantie bleef aan me plakken. Daarna ging ik als docent bij een kunstencentrum werken, waren mijn vakanties weer de schoolvakanties en werden de maandagen opnieuw de dagen waarop je weer in het gareel moest. Pas de laatste paar jaar heb ik me ervan losgemaakt. Want op de maandag na de kerstvakantie kan ik nu doen wat ik wil samen met Dejan. En ook al is dat ook hier vaak wel even weer praktisch bezig gaan, de tanden erin zetten (er wacht een opdrachtgever komende dagen) en dingen oppakken die zijn blijven liggen: ik voel me toch minder in een keurslijf gedrukt dan voorheen. En ik leef zonder leedvermaak (of nou ja, met maar een piep- piep- piepklein beetje leedvermaak) mee met iedereen die wél extra opziet tegen de dag van morgen: de maandag na kersttijd.
De maandag der maandagen. En ik heb géén banden met reisbureau’s.
Ik hoop dat je deze maandag (als je nog vrij was hiervoor) zult beginnen met een glimlach. Terugdenkend aan een mooie kerstvakantie, gevoed en geïnspireerd door een fijne periode. Hier blikken we terug op een fijne tijd en een vredig en feestelijk weekend, grotendeels samen met Kleine Zus (wat was het knus!) en het laatste stukje – een feestmaaltje vanavond- met z’n tweetjes. Ook weer fijn. En dat brengt mij bij een…
🥄kooktip!
Ik maakte vanavond gehaktballetjes van vegetarisch ‘vlees’. Vaak smaakt dat nogal karton-achtig als je er niks mee doet, maar het vormt een prima basis voor homemade vega balletjes. Ik maakte ze zo:
Ik sneed 4 vegetarische hamburgers in kleine blokjes, en marineerde die in een mengsel van agavesiroop, cayennepeper, zout en knoflookpoeder. Ongeveer een uurtje Daarna bakte ik de blokjes vega hamburger even aan in de boter Vervolgens gingen de blokjes in de keukenmachine, samen met 2 verkruimelde beschuiten, een flinke klont boter, gevriesdroogde uitjes, een beetje Maggi (ja, echt!) en 1 ei Ik pureerde de blokjes en de andere ingrediënten tot het de textuur had van echt gehakt Vormde vervolgens balletjes van het mengsel en heb die in een een combinatie van roomboter en olijfolie rondom goudbruin gebraden. De balletjes zijn snel klaar, er zit maar 1 ei in en dat is snel gaar en verder is alles al voorgebakken natuurlijk. Wij vonden ze heerlijk!
We hadden de tafel nog feestelijk gedekt maar dat vergat ik natuurlijk weer op de foto te zetten. Ik maakte nog wel een foto van de koffie, met ons zelfgemaakte koffielikeurtje erbij (foto bovenaan). Een ‘Doe Het Zelf pakketje’ van Dille en Kamille, erg leuk om te maken en zalig. Aanradertje. We hadden bijenwaskaarsjes aan (dat hoort hier bij de Servische tradities) en zo was het echt helemaal kerst! En vanaf morgen is het echt helemaal geen kerst meer.
Vanavond hebben we het grof vuil aan de weg gezet want morgen begint de eerste week van onze grote opruim-maand in huis, maken we een start met het allereerste ‘schriftje’ (‘voorjaar’ wordt het thema en het moet in maart klaar zijn), gaan we naar Zutphen naar voor een bezoek aan de KNO arts van Dejan en voor wat shoppen plus een bakkie bij ‘Fika’ in het centrum (kijk daar hèb je ‘t al: niks hangen bij de koffie-automaat, wij gaan genieten van een goed bakkie in een fijn tentje!), moet Dejan verder werken aan een website, moet ik het dossier van Jan nodig bijwerken (zolang ik nog mentor ben…) en wordt het gewoon weer elke dag gezond happen geblazen (en op die twee feesten komend weekend gewoon heel voorzichtig aan doen met snoepen. We blijven niet aan de gang zeg).
Anyway. Als jij morgen óók weer aan de bak moet na 2 weken vrij, wens ik je veel frisse tegenzin, en een soepele, bemoedigende start van een nieuw werkjaar / ‘moet-jaar’. En tegen iedereen die net als mijn lief en ik grotendeels zelf het ritme mag bepalen, zeg ik: ‘draai je nog lekker een keertje om morgenochtend’ 😉
Tot gauw.
(hier een plaatje om af te kicken van de feesttijd. Een winterplaatje. Want de winter moet nog gaan beginnen).