Zondag 4 maart 2018

De beestenkinders, pleegzorg, voorjaar (?), een lekker koekie en een lekker happie.

Hoera, de kou is weg! Dat was toch niet leuk meer, zo gemeen als die oostenwind ons om de oortjes mepte? Heb je niks aan, zulk winterweer. Door de wind wilde het ijs maar niet dichtgroeien en kon schaatsen maar heel kort, een fluffy pak sneeuw zat er ook al niet in, en even lekker door het winterbos struinen was bepaald geen feest met die onvriendelijke gevoelstemperaturen. Mijn neurospook gaat soms ook flink tekeer bij scherpe kou en wind. Gelukkig niet altijd, gisteren merkte ik er nauwelijks iets van, maar soms word ik genadeloos aangepakt als ik in de koude wind loop.

Ik weet niet hoe het bij jou was maar ik was in elk geval veel binnen, de laatste dagen. En daar word ik niet erg blij van. In vind het fijn in huis maar sinds we hier wonen, wil ik gewoon ook elke dag buiten zijn. In het bos, naar het dorp, in de tuin, bij de rivier, whatever: lekker naar buiten. Dat was niet te doen de voorbije dagen. En nu weer wel. Zou het bij dit late bezoek van Koning Winter blijven? Krijgen we voorjaar…? Of weer herfst… De mandarijnen die we nu in huis halen, roepen: ‘Klaar met die winter!’ Ze worden slapjes en minder makkelijk te pellen. De grote mandarijn hierboven was er eentje van vorige week, daarna werd het slappe hap. Een mooie mandarijnen-finale met zo’n joekel, ha!
Koud of niet: het wordt lente. In onze tuin zien we vogeltjes zoeken naar een geschikt nest. Dit was 2 dagen geleden. Een koolmeesje op zoek naar woonruimte:

Ons eigen beestengezinnetje
Vroeg de afgelopen dagen (weken eigenlijk, en nu nog steeds) extra oplettendheid en extra liefdevolle aandacht. Dirk en Jasper worden al iets ouder en een tikkie kwetsbaarder. En door het rare winterweer ineens, hadden ook de kippetjes extra support nodig. We doen het allemaal met liefde, maar gelukkig hebben we dan niet zoiets als een trouwerij, waarvoor je een lange dag weg bent. Als dat wel zo was geweest, was één van ons thuis gebleven bij de zorgenkindjes, zij gaan voor alles. Dit was (en is)‘het beestjes-zorgplan’ in Huisje Boslust:

Jasper
krijgt spuitjes met energierijke ‘pap’ van de dierenarts. Hij eet al best goed zelf, maar krijgt er wat ondersteunende voeding bij voor meer energie en je merkt wel dat het hem goed doet. Hij krijgt ook een spuitje met antibiotica elke dag en 2 keer per dag een half plastabletje. Hij wilde steeds heel graag naar buiten maar mocht niet van de DA zolang het koud was. Vandaag mag het wel weer en dat vond hij zichtbaar fijn. Dat snuitje stak de hele tijd omhoog de lucht in, snuffelend aan de geurtjes die hij een paar dagen moest missen. Intussen reageert hij weer actief op spelen, ligt hij graag in een stoel boven bij de verwarming en zoeken we hem veel op. Zelf komt ie ook wel gezellig naar beneden hobbelen.
Hij gaat elke dag vooruit. Dat is fijn. Als ik dat dan zo opschrijf, denk ik wel: fingers crossed, maar hij gaat echt stukken beter en dat maakt ons blij! Morgen de echo van z’n hartje in Wageningen, samen met Annelies ga ik dat doen. Wij hoeven niet te weten wat ze precies zien, want wij zien dat Jasper op dit moment erg oke gaat. Dus laten ze maar aan Jochem onze dierenarts doorgeven wat ze zien en laat Jochem maar aan ons melden of daar met medicatie iets mee moet en waar we op moeten letten. Maar wijzelf willen de good spirit met Jasper vasthouden en alleen weten of er extra behandeling nodig is.

Onze Dirk
krijgt intussen speciaal dieetvoer met vis, hij blijkt namelijk momenteel weer zeer overgevoelig te zijn voor vleeseiwit (heeft de dierenarts geconcludeerd). Met dieetvoer op visbasis (voor honden) krijgen zijn buik en maagje weer rust. Dat gaat goed, hij vindt het heerlijk en is nauwelijks meer misselijk (fingers crossed maar weer). Dirk krijgt dat voer nu nog in de vorm van stukjes worst en we mengen daar in heel kleine stapjes de krokante brokjes doorheen (ook op basis van viseiwit). De worst is licht verteerbaar en de brokjes wat minder licht verteerbaar. Zodra we ineens teveel harde brokjes geven, gaat zijn maagje toch weer protesteren. Dus kleine beetjes toevoegen en zoeken tot waar hij het kan hebben. De harde brokjes zijn wat beter op zich, omdat Dirk dan ook zijn tanden goed gebruikt.

Verder heeft hij een prednisonkuurtje waarmee we nu halverwege zijn en een soort probiotica-poeder voor 2 keer daags over zijn voer, dat krijgt hij als permanente aanvulling op zijn voer en ook dàt helpt om de buik rustig te houden.

De Kippetjes
hebben t/m gisteren een paar dagen in keet doorgebracht. Daar waren we vooral de laatste dag bezig met de temperatuur regelen, zodat de overgang naar buiten niet te groot werd. Toen ze gisteren vanuit het huisje weer ‘naar huis’ gingen, was de temperatuur in het huisje gelijk met die van buiten. Ze vonden het geweldig om weer buiten te zijn en te graven in het zand enzo, ze waren meteen fanatiek bezig. Ze hebben een lekker nachthok met veel hooi en stro. In het nestkastje, waar ze eitjes leggen maar ook tegen elkaar aan slapen, ligt ook een dikke laag stro. Met een dikke laag hooi erover, en onder dat alles nog aubiose, een super absorberende bodembedekker. Ik denk dat ze de kille nachten nu weer prima doorkomen in ‘eigen huis’!

Pleegzorg
Kleine zus vierde dit weekend bij ons nog een beetje haar verjaardag. We zouden uit eten gaan, naar een restaurantje waar ze op Dejan z’n verjaardag spare ribs at, daar wilde ze graag weer naartoe. Maar we willen Jasper nog niet alleen laten. Dus dat etentje doen we volgende maand. Kleine Zus is eigenlijk helemaal niet klein, maar een slimme, leuke tante van 9 jaar inmiddels. Maar omdat ze eerst hier kwam met haar grotere zus, blijft ze toch ergens ‘kleine zus’.
Het was weer een knus weekend, ze genoot enorm van het paardrijden (en wat ze allemaal al kan met ‘haar’ paard!) enzo. We hadden een klein raadseltje voor haar. Er lag een briefje met het woord ‘min’ erop geschreven naast haar taartbordje en kaarsjes in het cijfer 10 plus 1 extra kaarsje. Ze keek even verbaasd (‘ik ben toch geen 10?!’) maar snapte vrij snel de boodschap (10 ‘min’ 1 kaarsje) 🙂 Leuke leeftijd, dat je dat soort grapjes kan maken.


🍴Wintersla
En dan nog twee haptips. Ik maakte gisteravond wintersla bij het eten. Hier vinden we dat heerlijk.
Meng 2 grof geraspte winterwortels, 2 stengels bleekselderij in stukjes, een klein zakje verse rode kool (rauw) en een handjevol rozijnen met 2 eetlepels slaolie, citroensap, zout en peper naar smaak. Zo is de wintersla heerlijk als basis. Ik fabriceerde er nog een losse dressing bij van yoghurt, kerriepoeder, cayennepeper, agevasiroop, gebakken uitjes, komijnpoeder en gemberpoeder. Maakt het extra rijk.

🍴Winterkoek
Bij het bakkertje in het dorp kocht ik gisteren een zalige winterkoek. Je kunt daar van alles proeven, en deze winterkoek paste helemaal bij het koude weer. Die wil ik zelf ook eens proberen te maken. Ik denk dat dit ‘de truc’ is: maak een basis cakebeslag (desgewenst bereid met roomboter) maar vervang de gewone suiker voor lichtbruine basterdsuiker. Breng het beslag vervolgens op smaak met winterse kruiden zoals anijspoeder, kaneel, een snufje karmemom en een snufje gemberpoeder. Het beslag dan mengen met wat gedroogd fruit waaronder abrikoos en vijg. Dan nog wat hazelnoten erdoor doen en amandelschaafsel. Deze vruchten-notenmix vervolgens bakken zoals je normaal een cake bakt.
Moet lukken, volgens mij! Een cake om de winter aangenaam mee af te sluiten. Lekker met kaneelthee of een glaasje gluhwein / warme appeldrank (zelfde recept als gluhwein maar dan met appelsap).

Tot gauw.