Zaterdag 5 december
Sinterklaasavond

Bij ons thuis werd nooit pakjesavond gezegd, maar ‘Sinterklaasavond’. Als ik me goed herinner, deden mijn ouders dat omdat zij vonden dat het niet alleen maar om cadeautjes moest gaan. En ik geef ze geen ongelijk.

Dejan en ik vieren 5 december eigenlijk altijd met z’n tweetjes. En ik zou ook niet anders willen. Ik voel me erg thuis bij de manier waarop mijn lief en ik tot nu toe de 5-december-avondjes hebben ingevuld. Relaxt, knus en toch feestelijk. Laat anderen maar drukte maken (vast en zeker ook beregezellig) maar ik krijg al de kriebels als ik eraan denk, al die sint-heisa… En dat geldt precies zo voor Dejan. Dat laten wij ook doorschemeren, waardoor we heerlijk met rust worden gelaten voor dit soort gelegenheden. Aan hartelijkheid om ons heen geen gebrek (over en weer), aan contacten en bezigheden geen gebrek, aan dierbare vrienden geen gebrek en ook tussen mijn broer en mij is het familiegevoel sterk en met steeds meer ruimte, iets dat ik waardeer. Maar op dit soort dagen vertoeven mijn husband en ik met groot genoegen in ons eigen coconnetje.

Overigens heb ik dierbare herinneringen aan de Sinterklaasavonden vroeger thuis, met mijn ouders en mijn broer. Dat was altijd sfeervol. We aten dan boerenkool en daarna maakte mijn vader heerlijke ‘bisschop’ (een soort gluwein) die we dronken uit de prachtige kopjes (en dito kan) die mijn moeder had gemaakt (zij was gepassioneerd pottenbakker. Bij mij staan een paar mooie potten van haar en ook op andere plekken kom ik ze soms tegen). En dan was er bij het haardvuur een mand met cadeautjes en later ook gedichten. Surprises hebben we een keer gedaan maar dat beviel ons allemaal niet. Wij waren bij ons thuis meer van de gedichten. Mijn ouders konden elkaar ook erg fijn op de hak nemen in hun gedichten en daar dan smakelijk om gaan zitten grinnikken. Fijne herinneringen zo, met mijn kleine familie.

Maar mijn lief en ik waren vanavond dus lekker met z’n tweeen. Dat neemt niet weg dat vandaag een echte Sinterklaasdag was! Het begon al met een verrassing voor de deur. Een tas met cadeautjes en een gedicht. Van Leny en Ed. Eh… sint en piet. Zo lief en warm! Daarna ben ik naar een dorp verderop gegaan voor het sinterklaasfeestje op de woonafdeling van meneer Jan. Dat was ook al zo lief. Ik had met sinterklaas afgesproken dat Jan ook cadeautjes mocht uitdelen, aan het personeel. Allemaal een klein cadeautje voor in de kerstboom. Met een briefje van dank erbij voor de goede zorgen, namens Jan. De voorgaande jaren kregen wij als mentor ook een chocoladeletter van het personeel. De bewoners kregen lekker veel cadeau’s, het personeel kreeg ook cadeau’s en de mentoren een letter. Vandaag kregen we niks. Bewoners gelukkig wel, personeel werd ook verwend. Ik vind het een tikkie genant, want kost nou een chocoletter aan geld en moeite? Zij doen hun werk betaald, wij niet. Kennelijk zit attentheid niet automatisch in je systeem als je in de zorg werkt. Misschien zit daar ook wel het probleem waardoor bewoners soms in zulke simpele maar cruciale dingen niet gezien en gehoord worden… Maar weet je, ik ben nu extra blij dat ik wel attent ben geweest en Jan iedereen een cadeautje heb laten geven. Ik hoop dat ze ervan genieten.

Op de terugweg heb ik mezelf dan maar even in de watten gelegd met een mooie bos bloemen van onze fijne bloemenzaak in het dorp. En toen ik thuiskwam had de liefste en mooiste sint van de wereld nog een verrassing. En om mijn aandacht daarop te vestigen, had de schat ook nog een geniaal ‘alarmsysteem’ bedacht. Toen ik vlakbij de kelderkast liep (waar een kistje met cadeautjes in stond), liet Dejan zijn mobiele telefoon afgaan. Die lag in de kelderkast in een pan, met bestek erin. Waardoor er een opmerkelijk geluid (gerinkel) klonk. Ik deed de deur open om te kijken wat dat geluid was en zag de cadeautjes. Met een fantastisch gedicht erbij, in het Nederlands. Mijn avond kon niet meer stuk! En dan hadden we ook nog een heerlijke kaasfondue, warme banketletter, een goddelijk pepernotentoetje (foto hieronder), Dirk had een extra lekker hondenmaaltje met (gezonde!) worst en 2 soorten brokjes. En we hadden extra veel kaarsjes aan. Sint thuisOver dat toetje: ik kan het je van harte aanraden, mocht je nog kruidnootjes over hebben en er (net als ik) na sinterklaas geen moer meer aan vinden. Zo maak je de toet: klop 1 pakje slagroom met wat vanillesuiker en cacao stijf tot een niet al te zoete chocoroom. Verkruimel intussen een een flinke handvol kruidnoten. Vul glazen met een laagje kruidnotenkruim, dan een laagje chocoroom en vervolgens een laagje choco-vanillevla. Dan weer kruidnotenkruim, vla, kruidnotenkruim en sluit af met chocoroom. Geef er lange lepels bij, zodat je lekker onderin het glas kunt beginnen met lepelen, dan krijg je van elk laagje iets in je mond. Oh jongens; zo vreselijk fout en zo schandalig smullen!;-)

Morgenavond staat er een glaasje gluhwein met vrienden op de planning, dat is dan een soort van leuk sinterklazerig toetje van deze fijne avond.

En ja, verder heb ik al helemaal zin in lichtjes. Ik vermoed dat in ons dorp morgen al aardig wat kerstbomen opgetuigd gaan worden, dat was vorig jaar ook zo. Ik heb in onze straat al de eerste buitenbomen ontdekt. In de voortuin van de buren schuin tegenover ook een. Vanuit ons raam kunnen we de lichtjes heel mooi zien. Bij ons komt ergens komende dagen een kerstboom in huis. Eentje met kluit, die daarna in onze tuin kan. Er staan er al heel wat van voorgaande jaren, en ik koester ze! Allemaal zijn ze happy bij ons in de tuin, dus de kerstboom van dit jaar krijgt er ook een plekje na de feestdagen. Ik zoek alleen naarstig naar een fijne locatie om de boom te halen. Geen haar op mijn hoofd die eraan denkt om daarvoor naar de Praxis te gaan. Dus het wordt even goed speuren en ogen en oren openhouden:-) Hieronder nog wat plaatjes van vandaag.

Sint E'bosBoven: Jan ‘leest voor’ uit het nieuwe verhaaltjesboek dat hij van sinterklaas kreeg. En een woongroepgenootje kreeg een poppenwieg cadeau. Heart melting toch?!

Hieronder iets dat niks met Sinterklaas of Kerstmis te maken heeft maar wel met vandaag. Ik kwam ineens de voor mij ultieme eetkamerstoel tegen. Mijn lief vindt ze ook erg oke. Dus ik denk dat we er hier 4 van gaan ‘sparen’ voor rond onze eettafel. We hebben op zich prima stoelen staan maar dat die nou erg comfortabel zitten; nee. Wel voor een uurtje ofzo, maar niet voor een hele avond. Dus langzaamaan zijn we toe aan een meer comfortabel soort stoel. Liefst ook met stof bekleed. Ik heb er 4 bij elkaar gezocht waarvan ik de kleurtjes mooi vind voor bij ons. Ze zijn niet goedkoop maar ik ben een beetje klaar met goedkoop. Het is in zulke gevallen vaak niet duurzaam. Ik denk dat we er 2 kopen van het vakantiegeld straks in de lente en dan een tijdje later nog eens 2. Anyway: hier zijn ze, ha! Nu nog op beeldscherm, t.z.t. hopelijk bij ons rond de tafel.
Ik zeg: welterusten en droom maar lekker van Sinterklaas (dan droom ik van lichtjes en stoelen);-)

stoelen