Woensdag 28 februari 2018

Even een bericht vanuit ons warme winterhuis vol zorgenkindjes.

Onze Jasper is weer thuis. Gelukkig heeft hij geen longkanker, maar de zorg is wel dat er iets mis is met z’n hartje (ondanks dat eerder leek van niet). De radioloog die de foto’s beoordeelde, was daarvan overtuigd. Zijn situatie is op dit moment zeker niet accuut levensbedreigend maar wel wat zorgwekkend.

De dierenarts zag dat Jasper gisteravond zo goed reageerde op ons, dat hij de hoop had dat Jasper thuis ook weer wat zou opknappen en zou gaan eten. Dat deed ie ook toen hij vanmiddag z’n bakje uit stapte, maar helaas heel even maar. Verder eet en drinkt hij niet uit zichzelf en dus moeten we nu dwangvoeren. Met een spuitje vloeibaar voer geven in zijn bekje. Dat accepteert hij wel aardig gelukkig. Het is ook zo’n lief, relaxt beestje! Al was hij die 24 uur in de kliniek heel ongelukkig, dat gaf ook de dierenarts aan. We hebben ook wel besloten: wat er ook gebeurt, terug gaat hij niet. Jasper blijft nu lekker bij ons en we gaan voorlopig niet samen weg, we willen Jasper niet alleen laten. Hooguit even een half uurtje het bos in, maar niet langer. En mocht hij op een punt komen dat er even een infuus gegeven moet worden (met bijv. prednison ofzo) dan mogen ze mij vertellen hoe het moet en krijgt hij bij ons thuis de medische hulp die nodig is.

Hij is wel ontspannen, geeft ook z’n lieve kopjes (zelfs best fanatiek) weer, slaapt veel en ziet er niet echt ziek uit gelukkig. We merken wel dat hij moe is, door hoe hij loopt. Hij heeft plaspilletjes om vocht af te drijven (er zit wat vocht achter z’n longetjes). Hij blijft eigenlijk vooral op één plekje liggen (zijn vertrouwde plekje boven) maar verstopt zich niet en komt af en toe ook even beneden kijken. Verder gaan wij vaak even naar boven om ‘m te knuffelen. Dat vindt hij heel fijn.

Kortom: redenen tot zorg en redenen tot hoop dat het tij nog best goed te keren is en/of hoop dat zijn leventje op z’n minst nog een tijdje aangenaam verlengd kan worden. We hopen zo dat hij nog een tijd(je) bij ons mag blijven, het is zo’n super lief, vredig, grappig en dierbaar beertje! En sowieso: als je huisdieren hebt, en een klein beetje warm hart, dan wil je ze bij je houden en niet verliezen. Zolang Jasper nog knort als hij aandacht krijgt en geaaid wordt, zolang hij stevige kopjes geeft tegen je hand als je hem aait, en verder ontspannen slaapt, blijven wij hem ‘dwangvoeren’ en wachten we verder onderzoek af met enige goeie hoop. Maandag moet er een speciale echo gemaakt worden van ‘t hart van Jasper. Dat gebeurt in Wageningen, een van de weinige plekken waar ze dat kunnen. Harts(…)vriendinnetje Annelies is zo lief om onze kant op te komen en met Jasper en mij naar Wageningen te rijden. Annelies is een onvervalst poezenmoedertje (vind ik by far de leukste moedertjes!) en ze zei vanavond: ‘Tuurlijk ga ik met je mee, ik wil Jasper helpen redden!’. We maken er daarna nog iets gezelligs van en gaan uit eten in Doesburg samen. Ik ben zo blij met die lieve, goeie vriendin!

Als ik niet oppas, zak ik er een beetje van weg, met alles dat momenteel zo uitdagend is. Dan zakt de moed me een beetje te diep in de schoentjes maar: ik pas wèl op. De moed verliezen, dat laat ik niet gebeuren. Er is teveel moois in mijn (en ons) leven om onderuit te glippen. Maar ik ben wel extra voorzichtig met mezelf nu. Zoals ik gisteren al schreef hier, waar ik dan weer van die dierbare berichtjes op kreeg, waaronder deze 3: ‘zorg goed voor jezelf en elkaar Kiekje, de rest is niet (zo) belangrijk!’ / ‘Lieve allebei, hou het maar heerlijk warm in jullie Huisje Boslust’ / ‘Tijd voor de binnenwereld, die buitenwereld kan nu wel even wachten’. Hoe lief is dat…

Ik ben ook niet de enige die even pas op de plaats moet maken en wat wiebelig is. Ik zie meer mensen om me heen worstelen met uitdagingen, met veel pech hebben en het even niet weten. En dan heb ik altijd heel veel vertrouwen dat die ander het kan, sterk is, er weer doorheen komt. Dus laat ik dat naar mezelf ook houden, geloof in de veerkracht. Dejan en ik zijn een sterk team, al jarenlang, en ik ben een flinke meid ☺️ Maar wel een die even extra voorzichtig moet zijn. En ja, zo’n lief vriendinnetje als Lies helpt dan ook enorm.

Kippetjes
De kippendametjes maken het prima. Ze zijn vandaag de keet niet uit geweest, het is te snijdend koud buiten. Daarbinnen lijken ze zich ook prima te vermaken, ook al is hun leefruimte een stuk kleiner. Ze passen zich makkelijk aan. 24 uur in de badkamer (tijdens de storm vanwege de dreiging van een omgevallen boom) was geen probleem. Met hun zomer-ren staan ze ook vaak overal in de tuin waar schaduw is en nu in het huisje is het ook weer geen probleem. Terwijl vaak wordt gewaarschuwd dat kippen er gestresst van kunnen raken als ze ineens ergens anders gehuisvest worden. Nou, hier niet. Er lag zelfs een eitje in hun ‘vakantiehuisje’ vanmorgen! En ze krijgen de hele dag erg goed te eten, ha!

Bank
We hebben dan nu een ‘nieuwe’ bank die (nog steeds) heerlijk zit, en de oude bank (een mazzeltje op Marktplaats vorig jaar) zat juist beroerd inmiddels. Eerst wilden we die Marktplaats-bank aanbieden aan de kringloopwinkel in het dorp hier, maar ergens had ik er ook wel weer moeite mee. We hebben ‘m gekocht voor een tijdje, om later iets beters te zoeken. Maar een jaar is zo kort… En de bank is verder nog oke, alleen de zitkussens niet. Dus hebben we wat betere kwaliteit zitkussens gekocht (zogenaamd koudschuim, op maat gesneden) waar we de oude stof weer omheen konden doen en vanavond hebben we de nieuwe kussens in gebruik genomen. Man, wat een verschil! Het zit gewoon weer lekker. Kostte dan wel 100,- maar een nieuwe bank is duurder en deze kan nu weer een tijdje mee. Goed gevoel.

Pleegzorg
Morgen komt Grote Zus afscheid nemen. Ze komt niet terug bij ons, het is voor de meiden beter als ze ieder een eigen weekendplekje hebben. Maar we begrepen dat ze wel graag afscheid wil nemen, ook omdat dat ze ook veel goeie herinneringen heeft aan de tijd ons. Dat is positief en daar werken we graag aan mee dus we gaan even bij elkaar zitten, wat drinken, zetten iets lekkers op tafel en ronden het zo goed af met Grote Zus. We hopen dat er een fijn plekje gevonden wordt voor haar.

Intussen is de wens van Kleine Zus om twee weekends per maand bij ons te zijn, niet uitvoerbaar. De ouders willen het niet. Dat vinden we jammer, pleegzorg ook, maar we gaan er niet aan trekken want we kunnen beter dat wat wel haalbaar is voor iedereen, goed houden dan er druk op te leggen. Dejan en ik vinden er van alles van en voelen ons wel wat machteloos naar haar, omdat ze aangeeft bij ons dat ze zo graag meer hier wil zijn. Maar ik ga haar duidelijk maken dat 1 weekend per maand ook heel waardevol kan zijn en dat we er steeds iets fijns van zullen maken. Het is goed zo.

Intussen staan wij weer open in het aanbod voor een extra pleegzorgplaatsing, want er is ‘capaciteit en ruimte in hart en huis’ over. We hebben morgen eerst een gesprek met onze pleegzogrgwerker van de huidige instelling en volgende week een gesprek met de pleegzorgwerker van de instelling waar Dio vandaan kwam. Ook bij hen staan we nog in het bestand en kan ons aanbod weer open. We gaan even bijkletsen met de pleegzogrgwerker (wat sowieso altijd wel fijn is) en kijken wat momenteel de vragen zijn bij hen en wat wij willen en kunnen bieden. Even weer afstemmen en alles up to date maken. Wat we wèl nu al weten is: fysiek zware zorg zoals bij Dio, dat willen we niet meer. Hoe dol we ook op ‘m waren. We hebben wel bij beide instellingen aangegeven dat we plek kunnen en willen bieden aan een kind tot 7 jaar, om diverse redenen.

En ja, pleegzorg bieden is ook niet easy peasy onder de omstandigheden van ons, maar geeft ook heel veel energie en als we eigen kinderen hadden gehad, konden we die nu ook niet ‘even wegtoveren’. We zijn gemotiveerd om dat wel een soort van prioriteit te geven in ons leven, na de beestenkinders.

Genoeg weer even. Ik ga nog een kopje gluhwein maken voor husband-lief en mij. En Jasper z’n laatste spuitje ‘pap’ geven voor vandaag. Dank voor het lezen weer, ik vind ‘t fijn om hier (op m’n blog) te kunnen zijn 😊.

Rustige winternacht gewenst (op deze laatste officiële winternacht…) hou ‘t warm daarbinnen en tot gauw weer.