Vrijdag 30 maart 2018

5 jaar Dieren, Paasboekje, paar haptips, nieuw lapTOPPIE en meer.

Paasboekje

Ineens bedachten we dat ‘Lenteboekje’ een Paasboekje moest worden. Daarmee moesten we ineens ook haast maken want de lente is nog lang maar Pasen is al gauw. We werkten er hard aan en stuurden het boekje rond in ons netwerk, met een cadeau-kaart erin. En een briefje erbij. Dat het boekje een cadeautje van ons is, en dat we het super leuk zouden vinden als dat cadeautje weer wordt doorgegeven. Door die cadeaukaart te gebruiken en iemand die je lief / leuk / aardig of desnoods zielig vindt, een abonnement op onze boekjes te geven. Daarmee krijgt de gelukkige ontvanger 4 keer een boekje op de deurmat, geïnspireerd op de seizoenen. En man, hoe leuk: er zijn al lekker veel abonnementjes besteld! Onze boekjes gaan zich wat meer verspreiden, mogen iets verder van huis gaan reizen en dat is zo leuk! Wij zullen nooit verdienen aan de boekjes maar als ze wat meer mensen blij zullen maken, zijn wij ook blij. En ja, we zijn ook trots hoor. Wéér. Bij elk boekje zijn we trots. Op wat het geworden is (we vinden ze lief, onze boekjes) en op hoe we dat samen weer voor elkaar kregen. Het is zo fijn om te doen!

Nijmegen
Gisteren was ik in Nijmegen bij de reumatoloog voor controle. De reuma is rustig aanwezig, dat is denk ik de juiste conclusie. Ik moet binnenkort wel weer een injectie zetten want het wordt wat onrustiger en de reumatoloog voelde ook wel een paar ontstoken gewrichten maar toch: het gaat behoorlijk goed!

Intussen wacht ik nog steeds op de mening van het Radboud op mijn bericht aan hen dat ik voorlopig geen electrode in m’n hoofd wil. Vandaag zou de neurochirurg bellen maar er kwam een noodoperatie tussen. Verder weet ik inmiddels ook dat er ‘personele krapte’ lijkt te heersen op die afdeling. Dat heb ik niet van vage bronnen maar van twee verschillende bronnen die dat kunnen weten. Dus ik kan wel plaatsen dat mijn lastige vraag dan blijft liggen. Maar ik wacht al 6 weken op een reactie en kan niet verder. Als ik volgende week vrijdag niks heb gehoord, wordt het een doorverwijzing door mijn neuroloog naar Tilburg, voor een second opinion daar (er zit daar een neurochirurg die zeer gespecialiseerd is in mijn probleem). De neuroloog vindt mijn bericht / vraag aan Radboud zeer logisch en geeft me graag een verwijzing voor de second opinion, dus ik voel me gesteund door haar bij mijn besluit om voor nu nog niet mee te gaan met Radboud in het advies voor een elektrode in m’n hoofd.
Intussen is neurospook weer flinke rake klappen aan het uitdelen, gisteren en vandaag. Lelijke klappen, bah. Zat ik in de trein van Nijmegen naar huis, wou ik wel wegduiken onder de treinbank van de pijn die me ineens te pakken had. Kortom: het blijft een lastig ding. En nu weer genoeg erover.

Ik was dus in Nijmegen, en dat is me altijd dierbaar. Mijn geboortegrond (het Rijk van Nijmegen) en de stad waar ik tot halverwege m’n jeugd opgroeide. Ik had altijd heimwee, vanaf het moment dat we er weg waren, tot aan onze verhuizing naar Dieren, 5 jaar geleden. Hoe leuk een stad als Amersfoort ook is (25 jaar gewoond); die stad kon de heimwee naar Nijmegen nooit wegnemen. Ik heb me er prima vermaakt maar het heeft voor mij (en Dejan ook) niet dat wat Nijmegen (en zelfs Arnhem) wel heeft. Iets on-Nederlands, vergezichten, allure en een bepaalde relaxte atmosfeer. En toch he… Als ik dan weer thuiskom in ons dorp, en ik loop door de wijk langs prachtige heidegebiedjes zoals hieronder, dan haal ik ook weer zo heerlijk diep adem. Rust, natuur, het bos; ja, thuisgevoel, daar heb ik nu Nijmegen niet meer voor nodig (hoe graag en regelmatig ik er ook kom nu), dat heb ik sinds 5 jaar in Dieren. Gisteren precies 5 jaar geleden verhuisden wij hier naartoe en het blijft een cadeau dat we onszelf gegeven hebben.

En dit was gisteren in Nijmegen:

Haptips

We aten een zalig pittige, rijke soep eergisteren. Met een dito salade. Allebei uit het nieuwe kookboek (dat al heel lang bestaat maar voor mij nieuw is) ‘Veg!’. Ik ga dat niet met het hele kookboek doen maar ik heb de pagina’s van de soep en salade op de foto gezet voor mijn blogje. Kan je ze ook maken. Het zijn namelijk regelrechte aanradertjes!

Bakkarretje en veel oefenen
Ik heb al best wat geoefend met het bakken. Een achterbuuf van ons heeft het plannetje om met haar tennisgroepje haar verjaardag te komen vieren in de keet en dat vind ik super leuk (als dat tegen die tijd ook echt doorgaat). Er druppelen al meer suggesties binnen en dat betekent dat het investeren in dat plan van mij nu serieus begonnen is. Oefenen met bakken, kleine problemen tegenkomen en oplossen en er zelf niet teveel van snoepen, ha! Ik ga voor tweede paasdag, voor bij m’n tante en oom, de citroen-merengue taart van de bakworkshop weer maken. En voor Kleine Zus, Dejan en mij maak ik voor eerste paasdag een mini-chocotaartje. Dat we maar een klein stukkie nemen maar wel iets feestelijks. Intussen is het bakkarretje een uitkomst! Het is hartstikke handig en ik heb er lekker wat werkruimte bij als ik ga bakken. Werkt prima!

Toppie laptoppie!
toen ik thuiskwam van Nijmegen gisteren, lag er een pakket op tafel. Een nieuwe laptop voor mij! Een Apple’tje uiteraard (iets anders wil ik niet, ha!). Dejan heeft mijn vorige laptop nu en ik kreeg een nieuwe. Ik koos voor een fijn fout kleurtje: roze. ‘Pink rosé’ zegt men bij Apple. Het is gewoon roze en dat is goed fout, maar ik vind ‘m prachtig. En wat vooral zo fijn is: hij is pijlsnel, flinterdun en super licht van gewicht. In januari uit de fabriek gekomen en hopelijk nu bij mij heel veel jaren op schoot! Ik doe er alles op, ook werken aan boekjes (deels doe ik dat samen met Dejan in zijn ‘cockpit’ achter de 3 grote computerschermen, maar grotendeels ook op mijn eigen laptop). Hij werkt heerlijk (ook het toetsenbord, zo makkelijk en licht typen en het geluid van de tikkende toetsen is op de een of andere manier heel lekker). Blij meisje.

En dan is het alweer Pasen. We hebben Kleine Zus hier en gaan er een fijn paasweekend van maken. Morgen samen eitjes kleuren, morgenavond uit eten met Kleine Zus en vrienden van ons, en aansluitend naar het paasvuur in buurdorp Laag Soeren. Fijne traditie geworden dat paasvuur. Zondag mag Kleine Zus eitjes zoeken in de tuin, eten we een vrolijk paasontbijt en een feestelijk maaltje ‘s avonds met haar. We gaan vast ook nog wel ff het bos in. Maandag is Kleine Zus weer naar huis en gaan Dejan, Dirk en ik naar mijn tante en oom, ook fijn. We verheugen ons op de komende dagen. Ik vind het best mooie dagen, zo rond Pasen. Vanavond genoten we van een prachtuitvoering van de Matthäus passion, wat is dat toch adembenemend mooie muziek, elk jaar weer! Het ontroert, neemt je mee het paasverhaal in en heeft zoiets magisch…!

Ik sluit af met mijn portie huiselijke paasvlijt voor dit jaar (zelf gefröbelde eitjes van vorig jaar, geurende bloembolletjes en takjes gejat uit het plantsoen). En nu ga ik gauw naar dromenland.
Vanuit Huisje Boslust (en vanaf mijn roze laptop-wolk 😉 ) wens ik je dagen toe die zonnig zullen zijn, in meerdere opzichten. Tot gauw.

PS… wil je ook iemand een mini-abonnement cadeau doen voor onze lieve kleine boekjes? Of zelf een abonnement? Klik hier en het wijst zich vanzelf!