Vrijdag 27 april 2018

🇳🇱 Een haptip, mini moestuin, instagram en neurospook.

Ik begin maar even met het belachelijke onderdeel, neurospook (trigeminus neuralgie). Dan hebben we dat maar weer gehad en babbel ik daarna lekker verder over de juist-wel-fijne-dingen.

De neuropijn liep woensdagavond (en gisterochtend nog steeds) compleet uit de klauwen, het was niet meer te harden en ik was er gisteren nog doodmoe van. Inmiddels samen met de neuroloog toch maar besloten om – als tijdelijke behandeling – epilepsie-medicatie erbij te slepen (gabapentine). Eerst om achter de hand te hebben klaarliggen in huis, voor het geval een aanval als die van woensdagavond weer terug zou komen. Dan heb ik het in huis, en kan ik daar meteen mee beginnen. Zo laag mogelijk starten, opbouwen volgens een schema en dan kijken of dat voor komende tijd wat sust totdat er een steviger oplossing komt in de vorm van evt. heroperatie of elektrode operatie.

Intussen heeft de neurochirurg in Radboud aangegeven dat hij wil dat de scan (onderzoek richting een evt. elektrode-operatie) veel sneller gedaan wordt dan gepland stond. Ik zou 2 juli aan de beurt zijn maar dat is versneld naar volgende week, donderdag 3 mei. Dat is een uitgebreid soort scanonderzoek met opdrachten. De kans zit erin dat die scan mogelijk ook een 2e probleem rond de aangezichtszenuw kan aantonen, als een evt. positief bij-effect. Daarmee de moeite waard om nu al te doen. Ik vind het bovendien ook geen verkeerd plan om naast het uitzoeken of heroperatie zin heeft, ook te starten met onderzoeken voor de elektrode-operatie. Omdat het specialistische onderzoeken zijn, duurt het lang voordat je aan de beurt bent (ik wacht ook al sinds half februari). Mocht duidelijk worden dat heroperatie geen zin heeft en een elektrode operatie wel, dan ben ik in elk geval al een eindje op weg met de voorbereidende stappen en hoef ik niet al te lang te wachten op die operatie. Ik ben er zo klaar mee, er moet echt maar iets gebeuren weer.
Ik hoop voor nu vooral enorm dat de storm van woensdagavond en gisterochtend een soort ‘finale’ was van een serie pijnlijke dagen, en dat het nu weer even rustiger blijft. Dat is wel de tendens die deze afwijking heeft maar je weet nooit goed hoe erg het eerst nog gaat worden voordat die rustige trend inzet. Hopelijk is het epilepsiemiddel niet nodig en red ik het toch weer zelf, vandaag is goed begonnen in elk geval. Fingers crossed voor de zoveelste keer.

Haptip
wij hadden onlangs Kees te eten (Marja was op vakantie) en we maakten een maaltje dat ons zelf ook wel blij verraste. Slastamppot. Klinkt niet erg tot de verbeelding sprekend he? Maar is lekker joh! Ik heb wel de sla genomen die wat meer smaak heeft, en liefst een paar soorten door elkaar. Wij hadden een mix van verschillende soorten kropsla, lekker kleurig. Eerst bakte ik (doormidden gesneden) mini tomaten in olijfolie met wat knoflook, aangevuld met een scheutje agavesiroop, tot het een soort saus /jus werd. Van de aardappels maakte Dejan een lekkere puree met een scheutje melk en klontje roomboter. De tomatenjus ging door de puree en de sla ging er rauw en ongesneden doorheen, op het allerlaatst. Ik bakte er witte visfilet bij. Dat kan kabeljauwfilet zijn maar je kunt ook andere soorten nemen zoals pangasiusfilet. Ik haal de visjes altijd even door de bloem en bak ze dan in een combi van een klontje roomboter en scheut olijfolie. Na het bakken bestrooien met peper en zout en dan heb je een lekker gebakken visje op je bord met een mals stamppotje van sla.

Instagram
ik ben alweer gestopt, en dat maakt me net zo enthousiast als toen ik begon 😉 Het is niks voor mij, ik heb er het geduld niet voor en kan er niet mee uit de voeten. Ik had er lol in de eerste dagen maar ik kreeg het na een paar dagen al benauwd. Ik begrijp het systeem geloof ik niet. En toen ik me er wat meer in ging verdiepen, viel m’n bekkie open. Wat je allemaal niet ‘moet’ doen om het goed te laten werken… Ik wilde bijvoorbeeld gewoon mensen volgen die ik ken, maar moest moeite doen om hun berichten te vinden en werd wel doodgegooid met allemaal updates van commerciele accounts. Heel vervreemdend. Bovendien werd ik ineens gevolgd door mensen waarvan ik niet snapte waar ze vandaan komen en waarvan ik inmiddels doorheb dat het robots zijn, die, als jij het account dat erachter zit niet terugvolgt, jou na een paar dagen ook weer ‘ontvolgen’. Bizar. Het zal voor veel mensen allemaal heel logisch in elkaar zitten maar ik zie er niet de meerwaarde van in voor mezelf. En dus trek ik mijn eigen plannetje, blijf lekker bloggen en andere bloggers lezen, en laat instagram voor wat ‘t is.

Moestuin-meisje
ik doe weer een dappere poging om wat groente uit eigen tuin op onze bordjes te krijgen dit jaar. Om te voorkomen dat slakken mijn feestje weer verpesten, zet ik alles zoveel mogelijk ‘op hoogte’ zodat ze er minder goed bij kunnen (hoop ik dan). De preitjes in kistjes doen het goed, die worden steeds steviger. Ook de zaadjes van de pronkbonen beginnen heel voorzichtig te ontkiemen, joehoe! Ik heb de indruk dat ‘t wel wat kan worden. En de aardbeienplant is helemaal happy hier bij Boslust! Verder is het afwachten nog. De peperplant was te snel naar buiten gegaan maar trekt weer een beetje bij en verder is de komkommer dood, de radijsjes beginnen tergend langzaam iets te doen, er moeten nog diverse zaadjes uitkomen en de tomatenplantjes zijn ook aan het groeien maar of dat werkelijk wat eetbaars wordt… Who knows.

In de kruidenbak gaat het in elk geval lekker en staat de oregano in bloei zoals je bovenaan kunt zien. En de maggiplant die wij vorig jaar van m’n tante en oom kregen, begint weer helemaal op te komen en is klaar voor een nieuw seizoen heerlijke smaakjes geven in de keuken. Hier zijn we er dol op! Als je denkt: dat lijkt me ook lekker, en je bent in de buurt, mag je gerust een stekkie komen halen in de zomer. Ze zijn moeilijk te krijgen, ik kom ze nooit tegen in winkels of tuincentra.

Nou ja, en dan is het koningsdag vandaag natuurlijk. Mijn prins op het witte paard sliep uit en zit nu wakker te worden met een geurig bakkie, samen met z’n meissie en straks pakken we ons koninklijke voertuig (de Vespa is gerepareerd en kan er weer tegenaan) om naar een leuk plekkie ergens in de omgeving te gaan. Kijken waar we zin in hebben en waar het relaxt is en ook een beetje vrolijk. Verder is onze ‘tuinkachel / pizza-oven / barbecue’ gearriveerd en die moet een plekje krijgen in de tuin. Hoe vervelend… 😉

Vanuit Huisje Boslust een fijne (feest)dag gewenst (word niet misselijk van de tompoezen) en tot gauw. 👑☀🍊🥕