Maandag 14 mei 2018

 Jahoor, bijna een week verder alweer…!

Er is zoveel te doen momenteel, ik kom bijna niet aan bloggen toe. En om te voorkomen dat ik er hup, effe snel een berichtje door jas, plaats ik er dan maar wat minder vaak een, maar wel met aandacht als het even kan. En ik denk regelmatig: hoe kan ik voorkomen dat ik zo’n druk-druk-druk-muts word?

Er staan wel veel goeie dingen in de agenda, er zijn allerlei ontmoetingen met fijne mensen, er zijn soms lastige ‘taken’ en ook (mooie) werkzaken. Zo zijn wij nu helemaal in ons nieuwe boekje gedoken en waren we  vanmiddag bij een drukkerij in Eerbeek, om te overleggen. Het was een eigenaardig gesprekje, met – gokken wij – de moeder van de drukkerij-eigenaar. Een oude dame, die opmerkelijk weinig zei en ons doorlopend met grote, starende ogen aangaapte. Maar de pakweg 8 woorden die ze dan wel sprak – ‘is jullie beeldscherm gekalibreerd?’ (dat betekent: zijn de kleuren van jullie beeldscherm aangepast aan de drukwerk-kleuren)- gaven wel de indruk dat ze weet waar ze het over heeft. En ja madame, natuurlijk is ons beeldscherm gekalibreerd, pfuh!
We wachten even de offerte af en gaan ook nog op gesprek bij een drukker die wat verder weg zit (Westervoort, nog aardig te doen met de Vespa) en hopen daar dan stiekem op een iets gezelliger overlegje, met een bakkie d’r bij ofzo. En dan kiezen welke van de twee de meest aantrekkelijke offerte heeft. Of misschien kiezen we wel gewoon heel simpel wie er ‘t aardigst was… In dat geval kan het haast niet anders dan dat Westervoort nu al, ongezien gewonnen heeft, ha!

Anyway. Eerder vandaag zat ik te lunchen met vriendin M (als we dan toch met de AVG en privacywet zitten te stressen met z’n allen, zal ik hier op mijn blog mensen wat anoniemer gaan aanduiden), heerlijk hangen in de tuin van het Arsenaal. Dejan en ik wandelden vervolgens vanmiddag na het drukkerij-bezoekje ook nog bij Eerbeek in het bos, wat fijn was en vanavond hadden we nog een lange avondwandeling door de wijk. En toen ik dan nog een flesje muntwater in de koelkast stopte voor morgen met munt uit eigen tuin, was het zomergevoel helemaal compleet. En dacht ik: ja, vriendinnetje A. had het inderdaad meteen al gezien toen we hier kwamen wonen: wintermeisje wordt zomermeisje.

Koken voor het huisje
Morgen mag ik weer, en dat vind ik fantastisch. Het blijft een super project om te mogen doen. Ik maakte vanavond mini meringues voor bij de koffie en ik dekte alvast de tafel in het huisje. De rest komt morgen, dan fabriceer ik een zomers soepje waar ik het recept nog wel van plaats. Er was eerst nog een plekje over aan tafel en dat mailde ik rond maar toen kwamen er ineens zoveel aanmeldingen dat ik een 2e avondje heb gepland op donderdag. Dus deze week twee keer een ‘vol’ huisje, feest! Inmiddels staat de picknicktafel van mijn pa bij het huisje, want wij krijgen een nieuwe tuinset in de achtertuin. Teveel mensen zitten niet lekker aan die picknicktafel (tenminste, niet voor een hele maaltijd) en dat is natuurlijk niet de bedoeling. Dus vanaf morgen: een comfortabele (en leuke!) tafel met stoelen op het terras achter en de picknicktafel van m’n vadertje bij de keet. Waar we er dan alleen even zitten voor een drankje vooraf en een bakkie na het eten, ofzo.

En verder
Afgelopen weekend waren we met vrienden bij museum MORE (modern realisme) in Gorssel (in de buurt van Zutphen). Er was o.a. een tentoonstelling waar ook werk bij hing van de schilder die ik enorm waardeer, Jan Mankes. We kwamen dan wel voor Mankes, maar werden daar ook verrast door het werk van Dick Ket en eigenlijk ‘ontdekten’ we ter plekke hoe bijzonder het werk van Carel Willink is. Er was ook bijzonder fotowerk te zien en driedimensionaal beeldend werk. Mooi museum. En daarna dan erg prettig lunchen bij Loetje en je hebt een fijne zaterdag!

Gisteren zouden we weer op pad gaan maar het regenweer stak daar een stokje voor. En dat was goed want we moeten een stevig werktempo vasthouden met ‘t boekje, willen we straks niet alleen nog maar aan het werk zijn door de tijdsdruk. Zoals het nu gaat – paar uurtjes werken en dan weer even eropuit, is fijn. Maar gisteren heb ik met die regen buiten lekker een flinke slag gemaakt binnen met boekje-werk.

Intussen hebben we ook nog een dag met Annelies gewerkt aan van alles: zij had haar naaimachine mee, zoomde onze keukengordijnen en repareerde een jurkje van mij en ik maakte foto’s van nieuw textielwerk dat Annelies mee had, voor op haar website. Ze maakt mooie dingen, het is fijn om daar foto’s van te maken. En straks, als ons boekje naar de drukker is, gaan we alles verwerken op de website van Annelies. Toen ik haar producten fotografeerde, was mijn husband ons speciale fotomodel voor een mannenjasje dat Annelies gemaakt heeft van hergebruikte stofjes (zie hierboven). Die man van mij is me een portret joh! We hadden ook een etalagepop als model, dat was echt makkelijker werken. Ons levende model maakte er een potje van, waardoor we de slappe lach kregen en ons werk niet af kregen.
Er moest namelijk ook nog even in het bos gewandeld worden, en we bakten voor het eerst pizza’s in onze houtkachel in de tuin. Afgezien van het feit dat we ter plekke ontdekten dat een pizzaschep voor deze ‘houtoven’ geen overbodige luxe is (die hebben we nu dan ook in huis), ging het verder prima en waren de pizza’s heerlijk. Qua model waren de pizza’s heel erg hatseflats. Maar de smaak…het echte pizzaria-werk, zo lekker. Wat wil je, als ze gebakken worden boven houtvuur, dat viel ons bepaald niet tegen! Zondag gaan we voor de herkansing, dit keer met pizzaschep (een lange!) en dus zonder onze armhaartjes te verschroeien daar binnen in die houtoven, ha! 🙀 Hieronder nog wat foto’s die ik maakte van spullen die Annelies heeft gemaakt, en die op haar website moeten. En een foto van de lekkere chaos in de kamer met al het geklus die middag.

Bovenaan: een bosje anjers in de lentezon. Of de zomerzon, dat mag jij kiezen.

Goed, het is wel weer genoeg zo, ik duik erin. Welterusten, tot gauw!