Donderdag 5 april 2018

Een kleine week later…

Wat gaan de dagen toch snel voorbij. Pasen nu ook passé en huppetee, op naar alweer het volgende weekend! Maar ik ga nog even terug naar het vorige, waarin we van alles deden en meemaakten.
Foto bovenaan: deze maakte ik van het paasvuur in buurdorp Laag Soeren, afgelopen zaterdagavond. Een traditie waar wij elk jaar op de vooravond van Pasen aan meedoen. Het was weer mooi. Er is altijd een fanfare bij (fotootjes hieronder) en dat geeft het onvervalste, ouderwetse dorpsgevoel! Ik las dat er in het westen van het land (en het noorden) gemopperd wordt op de overlast die de paasvuren in Duitsland en bij ons in ‘het oosten’ (daar in het westen en noorden) veroorzaken. Mijn correcte kant snapt dat wel, al dat fijnstof dat die kant op waait. Tja… Het zijn zulke charmante gebruiken, uit het hele land komen ze ervoor naar het oosten. En zolang er niet een ‘verhitte’ paasvuur-discussie gaande is (en het afsteken van vuurwerk niet verboden is), plaats ik zonder schuldgevoel deze foto. Sorry als je ‘ons’ geroken hebt…

We aten eerst met vrienden Willeke en Louise in het andere buurdorp Spankeren, bij een restaurant waar niemand van ons nog had gegeten. Het was oke, maar niet om over naar huis te schrijven. Nou is veel horeca in onze omgeving dat niet. Te oubollig. Sommige plekken springen eruit en dan is het ook dubbel genieten: van deze mooie omgeving en van lekker eten op een fijne plek. Maar dit van zaterdagavond was dan weer een beetje duf. Het was wel heel gezellig, samen met Kleine Zus erbij. Louise en ik gingen er lopend naartoe, door het ‘landelijk schoon’. Het was een echte lente-avond.

Met weekendpleegkind
Kleine Zus was er dus, en dat was weer hartstikke knus! (effe rijmen hoor 😉 ). Ze had veel behoefte aan chillen. Dat deed ze dan het onderste deel van haar stapelbed, in de chillhoek, lekker tussen alle kussens en met een dekentje. Dirk heeft ontdekt dat haar chillplekje ook gezellig is voor hem en dus zaten ze zondag heel schattig samen in de chillhoek, waarbij Dirk binnen 3 minuten in dromenland was. We hebben natuurlijk ook andere dingen gedaan behalve chillen, ha! Mevrouwtje ging weer naar paardrijles, we hebben eitjes gekleurd en van andere eitjes maakten we kaarsjes, we bouwden groentekistjes voor het moestuintje, Kleine Zus heeft paaseieren gezocht in de tuin, we zijn uitgebreid het bos in geweest waar we Dirk lieten springen over stokken en boomstammen (wat voor zowel hem als ons drieën een feestje was) en we zijn dus naar het paasvuur geweest. Kleine zus maakte ook nog teksten met haar zelfgemaakte ‘glitterslijm’ op de eettafel.

Paasbaksels en misbaksels
Ik bakte ook nog het een en ander in het paasweekend. Voor onszelf een minitaartje met ganache. Dat klinkt wel heel deftig maar is niets meer of minder dan een simpele chocoladevulling voor een taart, of bijvoorbeeld truffels. En het is heel makkelijk te maken. Hier een voorbeeldrecept. Anyway, ik bakte een chocotaartje voor ons. En omdat het hartjes-thema in de weekends dat Kleine Zus hier is ‘vrij aanwezig is’, dacht ik: kom, ik doe er een hartje op. Dat werd gewaardeerd. Later heb ik het taartje alsnog royaal versierd met merengue en ook dat viel in de smaak. Volgende keer probeer ik ‘m met melkchocolade, maar deze was met puur en we vonden ‘t een heerlijk taartje.

Voor bij mijn tante en oom bakte ik opnieuw een citroen-merenguetaart (ik zoek slachtoffers voor mijn bakoefeningen, vriendin Anette is de volgende dit weekend, m’n husband is sowieso zeer vrijwillig slachtoffer). De taart bestond dit keer uit 3 verschillende recepten. De bodem kwam hier vandaan en lukte heel goed. Er zit bijna geen suiker in (alleen wat poedersuiker) en dat is erg fijn bij de mierzoete merengue en de friszure, maar ook heel zoete citroenvulling. Wij vonden de taartbodem die ik had gemaakt tijdens de bakworkshop ook lekker maar wel wat hard. En zoet.
Wat de vulling betreft: die maakte ik volgens dit recept. Ook dat ging prima. Wij vinden ‘m veel minder zuur en veel minder naar ei smaken dan die van mijn eerste citroen-merenguetaart. Dan de merengue. Die heb ik wel gemaakt volgens recept van de bakworkshop. Dat was me erg goed bevallen en dus hield ik dat recept aan. De bodem en vulling waren dus goed gelukt maar de merengue dit keer niet, door mijn eigen schuld. Dat zal ik hieronder ook even uitleggen. Als jij dat domme foutje niet maakt, heb je grote kans dat je een pracht van een taart maakt met de meest mooie, wolkerige merengue!

Zo maak je merengue:
zorg allereerst voor een super vetvrije mix-kom en dito mix-haken. Effe extra goed afwassen dus en met bijv. keukenpapier droogmaken

• Klop 100 gram eiwit stijf samen met een snuf zout, op de hoogste stand van je mixer. Ik neem nu steeds gepasteuriseerd eiwit (te krijgen bij AH, van ‘2 chicks’), dan kan iedereen de taart eten. Gebruik je verse eieren, dan is je merengue dus rauw, wat ook prima kan. Maar je taart is dan niet 100% gegarandeerd salmonella-vrij • Zodra je eiwit mooi stijf is, mix je er (weer op de hoogste stand) lepel voor lepel 150 gram kristalsuiker doorheen. En daar ging ik zondag de fout in. Ik deed het dit keer te snel (de suiker er in 3 keer doorheen en daarna lang laten mixen). Het gevolg was dat de merengue al snel instortte (dat zie je ook op de foto linksonder, een beetje zielige taart) • Dus voeg de suiker per lepel bij het eiwit en geef het dan steeds goed de tijd om vermengd te raken, voordat je een nieuwe schep suiker toevoegt • Je merengue is goed als je geen suikerkorrels meer proeft • Daarna spatel je er voorzichtig nog 100 gram poedersuiker doorheen • Doe de merengue in een spuitzak of gebruik een lepel om het op de taart te doen. Als je de merengue op een bakplaat schept of spuit (de bakplaat wel met bakpapier bekleed!) en je hebt je oven voorverwarmd op 100 graden, dan bak je er in ± 2 uur mooie schuimpjes van (zie fotocollage helemaal onderaan). Maar je kunt het dus ook zo, versgemaakt gebruiken als versiering op een taart. Daarna kun je er dan met een creme brulee brander nog bruine randjes in branden, dat maakt het extra lekker. Ook aan de bak? Good luck en veel plezier!

Paassprookje
Op eerste paasdag zagen we in het bos bij ons voor ‘t eerst zwijntjes bij de drinkplas. Dat is een heel idyllisch plekje in een soort mini-dal, waar een waterpoel is. We hebben in die 5 jaar dat we hier woonden nog nooit zwijntjes zien slurpen en poedelen bij dat water (en ook geen herten, die schijnen er ook gebruik van te maken) maar zondag dus eindelijk wel! En we hadden Kleine Zus beloofd dat ze zwijntjes zou gaan zien, omdat we wisten dat die nu veel in dat stukje bos zitten. Dat we ze dan zo mooi bij dat ‘water-dalletje’ zouden zien: een sprookje!

Huisje Boslust
Gisteravond mocht ik weer mensen blij maken aan tafel in het huisje. Mijn vroegere schooljuf, Jolande is weer even in Nederland en schoof gezellig aan (dat is zo dierbaar!) en Astrid en Maria aten mee, wat ook erg gezellig was! Zij hadden nog nooit in het huisje gegeten en werden er merkbaar blij van. Elke keer als mensen voor ‘t eerst aanschuiven, komen er van die verwonderde, feestelijke reacties. Het is een kleine ‘belevenis’, eten in het huisje. En dat is precies wat ik een jaar geleden toen het huisje hier kwam, voor ogen had. Dat mensen enthousiast zijn over mijn kooksels en brouwsels vind ik natuurlijk heel fijn. Maar dat eten in het huisje een toefje glans toevoegt, maakt me helemaal happy. Het was een heerlijk avondje gisteren, in een heel fijne atmosfeer.

Ik had de nacht ervoor wel veel gedonder met ‘t neurospook en daar nog koppijn bij maar was gisteren net op tijd weer op de pootjes om er iets moois van te maken. Ik schrijf morgen nog wel over neurospook en alle ontwikkelingen. Voor nu zorg ik voor m’n mannetje: Dejan ligt met keel- en hoofdpijn in bed, alsnog geveld door een restje wintergriep. En dat terwijl we zo trots waren dat wij niet meededen met de griepgolf. Veel wandelen helpt, maar als je steeds omringd wordt door grieperige mensen, ga je zelf ook wel een keer voor de bijl. Hopelijk blijf ik ‘gezond’ en kan ik voor m’n lief zorgen en intussen de dingen doen die gedaan moeten en willen worden.

Tuinactie!
Het wordt mooi weer, ik ga lekker rommelen in de tuin en er komt een grote klus aan door de hovenier. Komende dagen ga ik groenteplantjes in de houten kistjes planten die klaarstaan, de boel aanvegen, misschien al wat grasmaaien, de kippetjes lekker in de grasren doen, en meer van die lentedingen. De hovenier is eergisteren langsgeweest om advies te geven voor het probleem van de lelijke scheiding met de tuin van de buren (die niet direct buren zijn, maar hun tuin grenst wel aan die van ons). Ze hebben een foeilelijke carport aan onze tuin vastgebouwd (toen wij hier nog niet woonden) en dat overschaduwt alle charme van onze tuin. We hadden als oplossing een paar jaar lang bamboe matten ertegen aan zitten maar dat was al snel niet mooi meer. De hovenier maakte een mooi plan voor een natuurlijke afscheiding met verschillende soorten hoge struiken / bomen en deed er een prima prijsvoorstel bij. We hebben al twee keer eerder met deze hovenier gewerkt (in 2014 en 2015) en wat ze destijds gedaan hebben, heeft nog steeds een heel goed effect,. Dus wij hebben gezegd tegen de hovenier: doen! En liefst snel ook. Dus dat gaat dan gauw gebeuren, en dan hebben wij in de basis een hartstikke leuke achtertuin.

Zaterdag ga ik met vriendinnetje Anette naar Nijmegen (als mijn lief niet te beroerd is, anders blijven we dichterbij huis zodat ik toch ook voor hem kan zorgen) en zondag zijn Dejan en ik van plan onze eerste Vespa-tocht van het seizoen te maken samen met Dirk. Maar dan moet manlief wel genoeg opgeknapt zijn. Voor nu heb ik daar nog mijn twijfels bij, ik denk dat ie het best lelijk te pakken heeft.

Intussen ben ik begonnen met voorbereidingen voor ons volgende boekje. Dat komt begin juni uit. We zijn bezig met een nieuwe drukker omdat we niet meer tevreden zijn met wat de drukker in Amersfoort levert. Intussen worden er al behoorlijk wat mini-abonnementen afgesloten voor de boekjes, zowel in de vorm van cadeautjes als voor mensen zelf. Niet gedacht – wel stiekem gehoopt – dat dit kleine, lieve concept zo zou aanslaan!

Laat ik daar maar mee afsluiten. Ik meld me snel weer. Hieronder nog een paar foto’s van afgelopen dagen.
Tot gauw! 

▲We zagen deze afgezaagde boom samen met Kleine Zus en vonden ‘t kunst in het bos…

▲Pasen in huis. Met ei-kaarsjes: smelt de was van een waxinelichtje, giet dit in een opengebroken (en schoongespoeld) eitje, leg het lontje van het waxinelichtje erin en laat hard worden. En de zelfgemaakte schuimpjes, onze gele onderzetters en mijn roze laptop pasten ook helemaal bij het paasfeest 🙂