Donderdag 15 juni 2018

Vooruit & achterom.

Wij hadden 3 mooie dagen aan zee, afgelopen weekend.
We gingen met als doel een jeugdherinneringen-weekend voor Dejan en hadden ook zin om gewoon even een paar dagen aan zee te zijn. Dat gaan we nu elk jaar vroege zomer doen, is ons plan. Steeds een ander kustgebied.

Het mooie van de foto boven (en van ons weekend): je kijkt vooruit in de horizon, niet wetend wat daar ligt te wachten. Maar intussen heb je al heel wat voetstappen achter je. Herinneringen waarvan je de uitkomst weet. En soms is het fijn om die voetsporen een stukje terug te lopen en om te zien naar hoe het was. Dat hebben we afgelopen weekend uitgebreid gedaan. Het was ontroerend, leuk, grappig, soms verdrietig, en vooral fijn.
Toen we het huis van oom Evert en tante Branka bezochten in Ouddorp, bleek dat het net verkocht was en dat de eigenaresse, een vrij jonge vrouw, nog druk bezig was met verbouwen. We werden uitgebreid binnengelaten en mochten het huis helemaal bekijken. We zagen de logeerkamer van Dejan, de kamer waar zijn tante Branka in 2014 lag opgebaard, de keuken, schuur (die niet meer naar gebakken vis rook, oom Evert frituurde daar altijd op vrijdag visjes) en alles was nog herkenbaar maar wel flink opgefrist. Het was fijn voor Dejan om te zien dat het huis waar zijn tante en oom 40 jaar hadden gewoond, liefdevol wordt opgeknapt.
De bewoonster ontdekte op zolder in de kieren van het dak nog kranten uit 1978, vertelde ze. En ze nodigde ons nadrukkelijk uit om over een half jaar nog een keer te komen kijken. Later kwamen we haar weer tegen in het dorp, samen met haar moeder, en ook die zei toen ‘Kom over een paar maanden gezellig kijken, dan zie je het huis als het af is’. Lief. Voor Dejan was het heel waardevol om het nu, in die tussenstaat, te kunnen zien.
Hieronder een fotoverslag van het weekend.

▲ Dit was Ouddorp, zaterdag. Met linksboven en linksonder het huis waar Dejan z’n tante en oom de laatste ± 40 jaar gewoond hebben. Dierbaar om er te zijn, en voor Dejan ook een golf aan herinneringen.
▲ En dit was Goedereede op zondag. Daar bezochten we het huisje waar tante en oom lange tijd woonden voordat ze naar Ouddorp verhuisden. Een lief tante-en-oom-huis!
Ze liggen nu samen begraven in Goedereede.
▲Hondje Fikkie is een bronzen hondje in Rotterdam centrum. Het werd in november 1963 – toevallig 2 weken nadat Dejan geboren was – aangeboden door een Hongaarse kunstenares aan Rotterdam, vanwege het 10 jarig bestaan van het studentencorps. Het hondje symboliseerde de student: jong en eigengereid. Dejan en Fikkie zijn dus even oud. Fikkie stond eerst ergens anders maar woont nu al jaren op de Oude Binnenweg. En Dejan heeft in zijn leven zo nu en dan een reünie gehad met Fikkie. Afgelopen weekend dan samen met zijn eigen Fikkie: Dirk. Hier nog een paar van die heart melting foto’s:

Het bezoeken van de huisjes, de dorpen, bekende plekjes met liefdevolle herinneringen, hondje Fikkie; het was een weekend vol weemoed, glimlachen, verhalen en een dankbare Dejan. Ik heb hem overgehaald om dit te gaan doen en hij was er gelukkig heel happy mee.

Het was ook een weekend gevuld met bijzonder kleurige duinen, een wijd en rustig strand, de kalme zee en mooie zonsondergangen (al hebben we de echte ondergangen niet meegemaakt, dan lagen we al in ons vakantienestje te dromen).

We genoten óók van…

  1. het feit dat we met een klimmetje over een heggetje aan het eind van onze tuin, op de route door de duinen zaten
  2. de lieflijke sfeer in Ouddorp (en Goedereede), overal mooie huisjes (zie foto 4)
  3. Knusse terrasjes
  4. Zie punt 2 😉
  5. Ons besloten tuintje waardoor we in de pyjama’s konden ontbijten. Dat kan thuis ook, maar op vakantieplekjes moet je maar afwachten.

Wat nog meer fijn was:

▲ twee keer happen en heerlijk hangen bij Paal 10 (een uurtje lopen langs het strand). Lekker eten, en riant zitten daar! De eerste avond aan de waterkant (en dan eindeloos turen over zee), de tweede avond aan de duin-kant. Wat een oase, we hadden daar wel een hele week willen zitten!
▲ we vonden de duinen net zo mooi als de zee…

▲en de zee net zo mooi als die prachtige duinen!

▲alle hapjes en drankjes waren lekker. Goeie latte’s, heerlijke lunches; dat kunnen ze wel daar in het zuiden!

En ja, het was ook fijn om even lekker met z’n drietjes weg te zijn. Die Dirk van ons heeft zo stoer meegedaan, het is een binkje! Had ik trouwens het rustige strand, de zonsondergangen en Paal 10 al genoemd…? 😉
Tot zover, tot gauw!