Donderdag 11 juli 2018

Mini vakantie deel 2.

Wat was dat fijn, afgelopen weekend in de heuvels van mijn geboortegrond (Groesbeek, Berg en dal, Mook). Met de Vespa zo’n eind op pad is super avontuurlijk.

Het is trouwens ook inspannend, want het ene moment moet je het fietspad op en rem je de hele tijd af omdat fietsers perse met 3 naast elkaar willen rijden en niet opzij gaan terwijl jij als Vespa bestuurder een veel hogere snelheid hebt, en het andere moment moet je weer de weg op en ben je ineens deel van het autoverkeer dat sneller gaat dan jij. Dat wisselen en anticiperen is voor Dejan behoorlijk inspannend. Daarnaast moet je dan de route in de gaten houden (ik had op een gegeven moment een briefje met route-aanwijzingen op Dejan z’n shirt op de rug geklemd met een wasknijper), regelmatig even verkeerd rijden, omkeren, uitzoeken hoe dan wel.

Maar toen we dan aan de Rijn bij Millingen aan een broodje zaten, en in de verte de heuvels van onze eindbestemming zagen liggen, voelde het ook zo stoer om het zo te doen! En die zomerbries, het buiten zijn (veel meer dan in een auto): het vakantieavontuurtje begint zodra Dejan de Vespa start.

We hadden een prachtige lokatie, en het was een mooie mini vakantie:

Dag twee
we reden naar mijn geboortedorp, Molenhoek. Wat was het fijn om daar weer eens te zijn! En ook in de bossen vlakbij mijn geboortehuis! In het najaar gaan we terug.

Thuiskomen was ook weer heel aangenaam. ‘Juf’ Jolande had hier opgepast en dat was een heel fijne gedachte. We hadden het nog even gezellig met haar op vrijdag, hebben lekker buiten in de tuin zitten eten. ‘s Avonds keken we voetbal met Jolande. We waren natuurlijk voor België, zoals Dejan en ik nu voor Kroatië zijn, nog meer dan Dejan z’n goeie vriend Sandro, die nota bene Kroaat is, ha! Wat stoer dat de Kroaten in de finale staan; mijn oom belde al om ons te feliciteren 🙂

Anyway, het was gezellig met Jolande en bij terugkomst lag er een lief briefje, waarin ze o.a. schreef er een heel fijne sfeer in ons huis hangt. Dierbaar om te lezen.

Het is ook juist die fijne sfeer waardoor het voor ons niet nodig is om veel weg te zijn. Net als lief babbelende kippetjes en een beertje van een kater die we alledrie niet te lang willen missen.

Maar even weg af en toe is heel aangenaam en maakt je eigen huis een nog fijner thuis.

Tot gauw.