Dinsdag 7 augustus 2018

Zitten we weer in de hitte!

Beetje veel aan het worden geloof ik… Maar we duiken maar weer het tropenrooster in en gaan heel, heel, heeeeeel relaxt doen. Wij hebben een heerlijk hondenstripboek klaarliggen voor vandaag. En dan leggen we op de grond een dun matras neer met een lekker laken om, hangend als pubers, in de koelte van een grote ventilator en met lekkere drankjes uit onze stoere nieuwe kouwe koelkast, te grinniken om heel erg leuke grapjes die je helemaal herkent als je een hond hebt (gehad). Off the leash heet het, er is ook een facebookpagina en daar zaten wij al regelmatig te bulderen! Siesta dag dus, met hier een daar een krabbel voor het dwarrelboekje dat we aan het maken zijn.

Gelukkig konden we afgelopen dagen regelmatig wel lekker op pad, met prima zomerweer zonder verzengende hitte. Als straks de herfst erin knalt, voelt het denk ik alsof we met z’n allen een zomer lang in Frankrijk hebben rondgehangen, ha! Elluk nadeel…

We waren dus veel met ons Vespabeestje op pad, samen met Dirk. Bovenaan: de IJssel bij buurdorp Brummen, daar reden we afgelopen weekend even naartoe. De avondzon gaf een gouden gloed aan de door droogte verdorde rivieroevers. Mooi zomers beeld bij een zomer die juist niet alleen maar mooi is en waarschijnlijk nog lang gevolgen zal hebben helaas. Maar elluk nadeel…

Warm eten met deze hitte is niet echt fijn (vinden we hier in Boslust in elk geval). Dus we maakten het onszelf makkelijk, met o.a. deze heerlijke ouderwetse zomersalade van bietjes, zure haring, aardappel en appel en dille. Wij vervingen de bosuitjes voor rode ui en sneden de haring wel in kleine blokjes, zodat ie mooi wegvalt in de rest (want we zijn eigenlijk niet dol op haring). Met lekker veel dille is dit een heerlijke hap en is niet echt (willen) koken helemaal niet erg! Elluk…
(“nadeel!!” roepen jullie nu natuurlijk luidkeels 😉 )

Zondag aten we tapas, samen met vrienden, in Doesburg. Een nieuw tentje en een fantastische ontdekking! De reviews waren al erg goed, en terecht wat ons vieren betreft. We hebben heerlijk en eerlijk gegeten (echte goeie gebakken sardientjes en inktvisringen alsof je aan de Middellandse zee zit, zo puur en heerlijk). En het was niet eens duur. We zaten heel knus op de binnenplaats (lekker koel was het daar!) maar binnen is het ook aangenaam. Hapas en tapas bij de Bouche – Doesburg, onthou ‘m!

We reden zondagmiddag trouwens nog even met de Vespa langs de wijngaard in ons dorp ‘s. Daar zaten we als godjes in Frankrijk maar dan in Dieren. Lekker slurpen van de vredige mooie sfeer daar zo tussen de wijnvelden. En als je dan verhalen hoort van de wijnboer over hoe de gemeente hen tegenwerkt met allerlei dingen (al eerder een artikel over gelezen ook), dan ben ik zo’n tante Pollewop die dan in de pen kruipt en er iets over schrijft op Facebook. Ik dacht: ‘kom, ik zet ‘m op openbaar dan kan de wijngaard het bericht ook lezen als ze willen’. Vervolgens deelde de wijngaard mijn bericht en daarna is het nog zo’n 60 keer gedeeld. Ik vermoed dat ze er bij de gemeente wel lucht van hebben gekregen en ergens dacht ik: oeps, ik had geen rekening gehouden met zoveel bijval, haha! Maar ik meen het met heel mijn hart: zo’n parel van ons dorp, die moet toch vertroeteld worden, niet tegengewerkt? Rare wereld… Dat ik niet de enige ben die dat denkt, bleek dan wel uit hoe vaak mijn bericht gedeeld is. Nog nooit meegemaakt. En dan te bedenken dat er berichten zijn van mensen die wel duizenden keren gedeeld worden. Kom ik met mijn 60… 😉 Anyway, hieronder dat paradijsje in ons dorp. Ook een om te onthouden (echt: Frankrijk in Nederland!) – Domein Hof te Dieren, wijngaard. 

En verder…
zijn de pleegzorg-broertjes uit Nijmegen (een match die niet doorging door moeilijke omstandigheden rond moeder en kinderen) weer terug in beeld en is ons gevraagd (door weer teruggedraaide omstandigheden) of wij alsnog openstaan voor weekendpleegzorg aan deze mannetjes (4 en 6 jaar). Dat staan wij, dus zoals het er nu naar uitziet, komt er alsnog een kennismaking met de broertjes (moeder en wij hadden al kennisgemaakt). Wees nooit verrast: in deze pleegzorg-sector zijn alle wendingen mogelijk… Ik schreef het vanmiddag al aan iemand: als je behoefte hebt aan een spoedcursusje rekbaar worden: pleegzorg in gaan! Anyway, wordt dus (zo goed als zeker, zet ik er maar voor de voorzichtigheid bij) toch weer vervolgd en dat vinden we dierbaar.
En verder ben ik trots op onze eerste echte boontjes-oogst!

 

En ja, verder hopen wij na de ergste hitte (die alstublieft ook meteen de laatste zal zijn?) nog lekker weg te rijden naar o.a. een stadstuin in Arnhem waar je dingen van de oogst kunt kopen en in de theetuin kunt chillen. Daarom blijft ons motto nog even:

Keep it cool deze dagen en tot gauw in frissere tijden!