Dinsdag 2 januari 2018

Tweeduizendachttien… 
En dan zitten we alweer bijna 48 uur in het nieuwe jaar…
Maak er een prachtjaar van als ‘t even kan!
Vanuit Huisje Boslust alle goeie wensen daarbij.
Ben je het nieuwe jaar ook fijn begonnen? Met frisse zin? Of met nuchtere tegenzin misschien (dat je denkt: ‘het is maar een getal, mij zegt ‘t allemaal niks’) dat kan natuurlijk ook.
Hier was het een super warm feestje. Oudjaarsavond met Dejan samen was een heerlijke avond. Feestelijk relaxt, zoals we bedacht hadden. Net na twaalven buiten met buurtjes genoten van een pracht van een vuurwerk. Dat is elk jaar weer een verademing hier: weinig herrie, veel kleurtjes en dat zo tussen al die hoge mooie bomen, een feest zonder akelig randje. En dan om 1 uur: stil, niks meer aan de hand. Tegen de tijd dat je op nieuwjaarsdag je bed uit rolt, is alle troep alweer opgeruimd.
Ik ben het nieuwe jaar begonnen met een redelijk rustig neurospook. Zou dat een symbolisch voorteken zijn…? Mag toch wel even dromen, niet dan? Al weet ik dat die kans klein is. Op realistischer vlak vond ik de nieuwjaarswens van vriendin Anette voor mij wel een mooie: “Dat het neurospook in 2018 in een heel klein kastje opgesloten wordt”. Daar ga ik dan vooral maar voor.
Gisteren vierden we nieuwjaar met vrienden Annelies en Pavel. We hebben feestelijk gegeten met z’n vieren en knus zitten bomen, enorm gelachen, van alles gedeeld. Het was een dierbaar samenzijn. Over 2 weken gaan alweer bij hén eten en daar verheug ik me nu al op. Het hapje linksonder was trouwens van oudejaarsavond (dat moet ik er even bij vermelden want stel, Annelies ziet die foto en denkt: ‘daar is ons wel mooi 1 gang van het nieuwjaarsdiner door de neus geboord!’ 😉 ).

We dronken gisteren vóór het eten een drankje in de eetkeet met een mooi, knappend vuur in de houtkachel, kaarsen aan, en de laatste oliebollen op tafel (gekocht bij een leuke bakker bij ons in het dorp: ‘Het bakkertje op de hoek’). Daarna maakten Dejan en ik het eten af en Annelies en Pavel bleven nog even hangen in het warme huisje, ze vonden het er zo fijn zeiden ze. Op een gegeven moment gebaarden we door het zijraam naar het huisje dat we aan tafel konden, en kwamen ze helemaal rozig van het warme vuurtje ons huis binnenstappen om aan te schuiven. Dat had zoiets leuks! Het is fijn dat anderen zo meegenieten van onze tuinkeet. Het is fijn om dat plekje te hebben, er gebeurt iets als je daar zit, zeker zo met het vuur aan. Je bent er even ‘op vakantie’.  En we hebben de houtkachel inmiddels goed leren kennen in gebruik dus we weten hoe we een mooi vuur kunnen stoken en hoe we het vuur goed brandend houden.
Vandaag gingen we aan de bak. We hebben de kerstboom naar de tuin gebracht, gestofzuigd, kerstspullen extra goed uitgezocht en opgeruimd en nu zitten we dan met spanning te wachten op de (terug)komst van onze ‘nieuwe’ bank… We missen het wel, 2 banken in de kamer. Het is riant. En de kamer wordt er leuker door vinden wij, minder rechttoe-rechtaan. Anyway, benieuwd hoe die bank eruit ziet met z’n nieuwe jas. Hij zou deze week komen, wij denken morgen maar de precieze dag weten we niet zeker. Wordt een verrassing.
Vandaag dus de kerstboel eruit gedaan. En ik zeg het wel zo bot, maar ergens vind ik dat ook altijd wel jammer. Toen de boom vanmiddag zo kaal, leeggeroofd in de kamer stond, zag dat er toch een beetje treurig uit. Al zagen we daardoor wel weer beter dat het een mooi ‘boompje’ is. Hij staat nu met emmer in de tuin, mag 2 dagen wennen en gaat dan de volle grond in, nu er toch geen vorst is. Morgen halen we een andere grote kerstboom op bij vrienden (met wie we beide bomen gekocht hebben) en die mag dan ook in onze tuin. Ze zijn met vakantie maar hebben hun boom vorige week voor vetrek al leeggemaakt en klaar voor de verhuizing naar ons. Verheug me erop, ook dat is een mooierd.
Hier onze boom vanmiddag. Voelde een beetje als een verhuizing. Hij staat in de tuin bij een andere vroegere kerstboom die het erg goed doet daar. Kunnen ze vrienden worden. En wie weet, laat kersverse-ex-kerstboom zich wel inspireren door zijn senior soortgenoot.

Tja, alle kerstzooi erin slepen is meer fun dan weer weghalen. Al is fris, rustig en ruim ook wel weer fijn. We stoppen komend weekend de dennentakken van de adventskrans (die helemaal droog zijn maar nog sterk ruiken) in de houtkachel in het huisje en nemen zo ritueel (en hopelijk lekker geurig!) afscheid van een fijne tijd. Je kunt trouwens ook een bakje met dennentakjes op de verwarming zetten.
Wat natuurlijk wél blijft, zijn wat kaarsjes, de hyacinten (die nu pas uitkomen en een zalig fris geurtje de kamer in sturen) en natuurlijk zo nu en dan (als Koning Winter zich uitrekt) een pannetje gluhwein op het vuur. En niet te vergeten lekkere wintermaaltjes maken. Want de kersttijd is voorbij, maar de winter pas net begonnen! Die gaat hopelijk nog wat moois geven.
We hebben ook weer een weekrooster en dag-agenda gemaakt vandaag. Dat hadden we afgelopen 2 weken geskipt, en geeft dan ook even een ‘vakantiegevoel’. Maar nu hebben we ons ritme weer opgepakt en ook dat is fijn.
Morgenochtend heb ik een gesprek met de persoonlijk begeleider van Jan. Ik ga haar dan uitleggen waarom ik stop als mentor. Dat wilde ik niet over de mail doen. Ik heb wel gemaild dat ik dat besluit had genomen maar aangegeven dat ik het in een persoonlijk gesprek wil toelichten. En dan kunnen we ook kijken naar wat we belangrijk vinden voor een opvolger. Ik wil haar daar goed bij helpen, als het nodig is. Toch wel even een lastig moment morgen maar ook goed. Mijn besluit voelt stevig.
En verder zijn we druk bezig met een grote huis-opruimactie voor deze maand. We gaan de zolder, schuur en trapkast uitmesten, hebben alweer grof vuil gepland, en daarna de kleine kastjes en laadjes in huis aanpakken. Alles wordt onder handen genomen. Ik heb opbergbakken erbij gekocht en hopelijk hebben wij volgende maand een huis waarin alles weer terug te vinden is. Wat loopt dat snel uit de hand zeg, dat je veel teveel spullen hebt en veel te weinig overzicht. Ik wil bereiken dat het straks beter georganiseerd is en je dingen terug kan vinden. Dat je niet een kastje opendoet en de hele inhoud zich over je uitstort.
Maar: eerst die lekkere bank terug!
Hieronder nog een kerstopruimfoto. Alles weer fris en fruitig en glitter en kleur er weer uit, het heeft iets dubbels.
Ik wens je een fijne avond en goeie ‘Kersttijd-afkick-dagen’. Tot gauw.