Dinsdag 13 februari 2018

En…ik mag weer!

Dat is nou al 8 jaar een feest voor mij, koken voor mijn kookproject. Gestart in februari 2010 in Amersfoort, en nu hier in Dieren ook volop bezig. In Amersfoort hadden we een aparte ruimte; ons atelier beneden (we woonden in een zgn ‘atelierwoning’). En later, toen we de woonkamer beneden maakten en op de eerste verdieping een eetkamer /woonkeuken hadden, hield ik het project daar.

Inmiddels heb ik, zoals je vast wel doorhebt (😋) een uniek plekje. Het allermooiste dat ik me kon wensen: onze knusse eetkeet, die we daarvoor speciaal hebben gekocht en in de tuin hebben geplaatst. Dat ik speciaal voor mij project / passie (en andere projecten) een huisje kon vinden en kopen waar ook nog eens genoeg elektriciteit in zit en een houtkachel… Ik voel me rijk.

Ik kook voor 6 personen vandaag. Hoofdgerecht: spinaziestamppotje met pijnboompitjes, rode peper en rode ui erdoor en daarbij een omelet met gorgonzola, pecorino en bosuitjes. Als bijgerecht een prutje (spellingcontrole wil er ‘pretje’ van maken, kan ook in dit geval) van paprika en peterselie. Toet: gevulde appeltjes uit de oven met een koekdakje erop een dot Griekse yoghurt met honing erbij. Voor bij de koffie bak ik speculaasjes want het is nog steeds winter (het was zelfs wit van een laagje sneeuw gistermorgen!). En dan is het een kwestie van gewoon heerlijk mijn best doen in de keuken (ik ben al lekker bezig een paar uur) en hopen dat het een snufje feest zal zijn op tafel.

Dit keer zijn er 2 mensen die ik één keer eerder heb gezien (dat vind ik zó leuk als mensen eerst met iemand meekomen en zich vervolgens op eigen initiatief aanmelden!) en er komt 1 persoon mee met iemand anders. Hem ken ik ook niet. En wie weet, komt hij dan ook weer een keer op eigen initiatief, of neemt iemand mee? Zo is dit initiatief al 8 jaar een soort ‘ketting’ van nieuwe ontmoetingen en gezellig samen eten. En daar ben ik heel happy mee en ook een beetje trots op.

Dat ik daarbij lekkere maaltjes mag staan koken en anderen daarvan genieten, is natuurlijk het aller- allerfijnste. En dus ga ik hup, de keuken weer in. Schortje voor, mouwtjes omhoog, effe een lekkere latte maken (met de nieuwe koffiemachine want ook dat gezellige retro machientje was uiteindelijk een aanfluiting en dus zijn we maar gegaan voor een degelijke Nespresso), muziekje aan, raampie open: tante Boslust is er klaar voor (en houdt ‘t hoofd koel vandaag!). Jij ook een mooie dag gewenst 😊

Tot gauw.